Altijd rijden, er is altijd wel iets te klimmen. Deze keer ook weer. Pas bij zonsondergang lopen we in de beginnende miezerregen naar boven. En dat na een mooi middag klimmen aan de pape. Eerst 1 van mijn laatste lijnen vanaf de grond aan de pape afgehaald. Een 40 meter lange 6b. Harde opwarming zo, maar een mooie route.
Daarna op de tête eindelijk eens radar gedaan en direct door in R2 lengte 1 gecombineerd met Focquet Lengte 2. Mooi en lekker lang.
Daarna natuurlijk direct de setjes via portes du chaos in bonsai. Vorige week zat ik er al dichtbij, alleen die laatste harde pas in de crux is nogal onzeker. Eerst een weerstandsstukje via redelijke tot matige greepjes, en dan na het klippen van de 4e haak een breedtepas waarbij je een bidoigt moet mikken en dan onder de hand lopen om een intermediair te pakken die Errug klein is. Hiermee de voeten allebei op iets hogere treetjes en dan dynamisch door met een onzekere kruisbeweging. Een aantal keren miste ik die kruis, waarna het eigenlijk voorbij is en de bakken van portes komen. Zo ook vandaag. Steeds tot de kruispas en vliegen. Alleen wilde het in de 3e poging per ongeluk wél lukken, niet te veel kopzorgen maken, heupen dicht naar de wand brengen en vooral niet nadenken maar diep genoeg in die greep komen om hem te kunnen fixeren. Die kleine stemmetjes zitten vaak meer in de weg dan dat het lichamelijk niet wil. Zo ook nu.
Daarna was het tijd voor het project van Robby. Die ging steeds beter hoewel het (net als bij iedereen) duidelijk werd dat goede voetplaatsing cruciaal is voor succes. Je hoeft niet sterker te worden om beter te worden in niveau. als Robby de voeten op de goede plek zet, zal het project volgende keer zeker gaan vallen.
Al met al weer een mooie dag, nu hopen dat het zo'n goed weer blijft tot de wintertijd. analsazi en bansai liggen nog te wachten op herhalingen .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten