Alweer zo mooi weer en eindelijk kan ik weer eens naar een stukje rots. Het wordt Ettringen omdat België dit weekend verder weg is. Ik ben op tijd daar en opwarmen gaat zoals in Ettringen normaal (hard dus). Een 7+ in Kühlschrank en daarna direct een zware 8. Echt mijn ding normaal, deze route is een licht overhangende peiler met van het betere mep- en hookwerk op 2 kanten. Toch wilde het vandaag niet zo, alleen maar bibberen. Heb ik gisteren toch teveel alcohol gehad? Pas in 3e poging krijg ik de passen aan elkaar geregen.
Marc had al langer een idee voor iets speciaals in de sector Bierkeller. Wij dus de boormachine geregeld en een paar haken. In Bierkeller komt in de winter niet echt veel zon, dus tijdens het inboren krijg ik het nogal koud! Maar met maar 2 haken is de lijn klaar voor een first ascent. Helemaal links van deze sector instappen en dwars over 5 bestaande routes klimmen we naar de uitklim met de nieuwe haken. Het blijkt geniaal te zijn, luchtig en lang en met superleuke passen. Echt een supermooie seilschaft-erstbegehung (alleen wat koud).
Na deze 'einzigartige' opening is de spirit hoog. We lopen weer naar de grote wand waar de zon deftig op een 40-tal mensen aan het schijnen is. Zo'n beetje alle routes heb ik hier wel geklommen, maar ik heb nog een paar harde noten te kraken, en dus besluit ik eens 'feistes grinsen direkt' uit te werken. Het is een korte hard plaatboulder op de vingers, een moeilijke passage over een minidakje en dan een terrasje waar je kan picknicken. De pfeiler/versnijding die volgt is dan de kers op de taart met een soort hoekdyno.
De passen worden uitgewerkt en in de 2e poging gaat het onderste stuk direct goed, maar wankel. Dan een picknick in het midden en op voor de dyno. 2 keer zet ik mijn linker voet fout, maar daarna gaat het zelfs halfstatisch!
Er is nog tijd over, links van feistes grinsen is een route met 3 geboorde greepjes: 'kraftwerk'. Het is ook al eens zonder die greepjes gedaan, en marc werkt een mooie sequentie uit rechts na de 2e haak. Ook ik krijg door hoe het moet werken en besluit nog voor de rotpunkt te gaan, het enige probleem is dat na de 2e haak je (te) ver naast de 3e haak klimt en het op het randje van een grounder wordt om de goede greep te bereiken. Ik besluit het risico te nemen en ga ervan uit dat als de eerste passen 'flow' zijn, de rest wel goed komt. Ik heb flow, alle passen zijn perfect afgewerkt en toch kan ik op het einde mijn rechtervoet niet juist op de tree krijgen om de laatste greep te pakken. Ik vraag ver boven de 2e haak een blok en wordt een meter boven de bodem opgevangen, zonder die blok was het spannend geworden! Volgende keer en methode vinden om die 3e haak bereikbaarder te maken, want deze variant van de route is ERRUG mooi!
Met zonsondergang loop ik voldaan naar de auto, en vandaag typ ik dit blogje met nogal wat spieren die nog steeds protesteren. Ettringen ist Geil!
