Freyr is the best!

Ik heb toch een haat liefde verhouding met freyr. Aan de ene kant vind(vond) ik het klimmen daar veel te technisch en veel te moeilijk, om maar niet te spreken van de berg op terug naar de auto na een zware dag klimmen. Maar aan de andere kant is het er zooo mooi! De ambiance en de routes en het uitzicht, en later een biertje of iets te eten bij chamonix.

In ieder geval was ik weer een paar keer aan e grote rots. Dinsdag had ik afgesproken met Robby de Smedt. Die Vlaamsche klimmer ken ik al sinds 2006. Het is erg mooi weer en ik ben blij dat ik een halve dag vrij had genomen. Van Belclimb weet ik van de combiroutes bij Johnny Bee delight watch. Olivier Coenen heeft dat weekend alle 3 combi's van die route links van JBDW gedaan. Chapeau! Banzai, Bonsai (bansai tot aan portes du chaos en die uit) en analsazi (bansai tot an de zandloper van JBDW en die uit). Omdat dit soort routes toch het meest mijn stijl zijn, ben ik nieuwsgierig geworden. Na mooie warming up aan de pape, waar Robby maar net de flash mist van millou malin, kruip ik in bonsai waar nog een paar setjes vna iemand anders inhangen. Ik blijk toch redelijk snel alle passen kunnen maken, ook de uitklim over de 6c is de moeite waard. Het is heel atletisch en in het midden een brute cruxpassage met van rechts naar links een harde breedtepas naar een bidogt die je goed moet mikken en dan kruisend naar een verre niet zo goede greep. Direct daarna kan je in portes uitwijkenen is de moeilijkheid voorbij. 2 pogingen stranden steeds op die breedtepas. Hier moet je toch fris genoeg aankomen, omdat ik de pas die daarna komt nog harder vindt. In ieder geval een mooie dag hakken in het zonnetje.

Vrijdag ben ik vrij en spreek af met Patrick Lanners, de local van de bomalstreek. Het regent veel 's morgens, maar omdat ik Patrick niet kan bellen of we het desondanks toch proberen, rijd ik maar naar Freyr. Wat moet dat worden? Om 12:15 aangekomen is het in ieder geval opgehouden met regenen. We besluiten dat merinos noord de sector is met de meeste kans op droge rots. En ja hoor, perfecte droge rots. De opwarming in 'Alec/christina' laat voelen dat er zelfs erg goede condities zijn! 'Un soir' zit rechts op de merinos en zag er altijd al interessant uit. Voor de flash ben ik duidelijk nog niet warm genoeg, maar na wat puzzelen lukt het de poging direct daarna. Patrick heeft nog een poging meer nodig. Waarom er in de topo iets over 'lancée après lancée' staat,snappen we niet, het zijn allemaal uitgekiende technische passen, en niet veel dynamisch in deze route te ontdekken. Kort maar leuk.

Om niet te doen wat ik zo vaak doe (niet in een echt zware route stappen, omdat die wel eens niet zou kunnen lukken en ik dan meestal maar iets makkelijkers doe) besluit ik bêta te vragen voor de route chamonix bad night. Die route staat al lang op mijn lijstje van 'moet ik echt eens proberen', en Patrick Lanners kent hem nog van vorige week. Er is een makkelijke uitklimvariant van deze route, bovenin ga je dan naar rechts. Door perfecte uitleg door Patrick van de instapcrux kan ik deze 7c variant flashen! Wow! Misschien dat ik toch echt randjes kan vasthouden? Of zou ik langzaam maar zeker leren hoe je op de voeten moet staan? Nou ja, ik kijk ook nog naar de originele uitklim en ik ben blij dat ik die niet heb proberen te flashen. Kleine greepjes en 2 geboorde gaatjes maken dat de uitklim hard is. Ik bedenk hoe ik dat zou willen klimmen en de poging daarna is het direct goed! vandaag lukt het echt! Wow, zo snel had ik die redpoint niet verwacht en bovenin maake ik toch wat slordigheidsfoutjes. Maar zoals bekend: If you can't climb, be strong! ;-)

Daarna probeer ik weer eens chao pantin, maar ook vandaag doe ik die route als ik eigenlijk al te moe ben. Ik ben hierdoor al zeker 7 keer op de laatste pas gevallen. Ik blijf dit stom ding moeilijker vinden dan 7b. Volgende keer toch eens instappen als ik minder moe ben. Na een biertje bij cham, rijd ik ontspannen naar huis. Jammer toch dat het steeds 300 km zijn, Freyr zou dichter bij huis moeten zijn.