Een dagje in het noorden. Dörenther klippen. Hier wilde ik altijd al eens klimmen. Zandsteen en zo. Bij de rots aangekomen vind ik het nogal tegenvallen. Königstein en dreikaiserstuhl zijn toch niet de groterotsen die ik verwacht had.
Nou ja. proberen maar. Sinds de Sächsische schweiz heb ik niet meer zonder magnesium geklommen. Het is nogal wennen. Britta kan er helemaal niets mee. Na een toch wel mooie 6b+ gedaan te hebben, dan toch maar eens kijken naar die overhang waar een paar routes boven de 7a uitkomen. De banane zonder blok blijkt toch nogal heftig te zijn en ik neem niet de tijd me er goed in te werken, hoewel het niet onmogelijk is. Voor de snelheid beslis ik de originele banane in te tikken en dan de erg mooie 'hexe' te doen. Een combi van banane en alien. Dit is tenminste een beetje sportklimmen! Na nog even bij pliseewand wezen kijken is het alweer tijd om naar de auto te gaan. Misschien dat we nog eens terugkomen als we weer in de buurt zijn. Die banane zonder blok wil ik wel eens afmaken!
maandag 18 augustus 2008
Slovenie
Zal ik toch iets opschrijven van mijn zomervakantie 2008?
Eens iets anders. slovenië, het land met een nieuwe topo, alleen maar goed behaakte klimgebieden en mooie omgevnigen. We gaan eerst eens kijken in het bohinj dal. Daar klimmen we meerdere dagen in veel te warm weer in Bohinj, Peč pri Bohinju, Bohinjska Bela, Kupljenik en kijken eens naar Bodešče en Turnc. In bohinj en bohinjska bela kan je goed klimmen, van mooie 3e graads tot vette 8e graads routes.
ook rijden we een dag over de pas op 1611 meter en daarna het socadal in. We klimmen in Vršič en Pri Pavru. Beide 2 kleine gebiedjes met maximaal een enkele 7a+ of 7b. Vooral 5e en 6e graad dus. Maar vooral Vrsic is mooi met zijn alpine omgeving. En de rit door het socadal is de moeite waard.
Na 7 dagen toerisme met een camping met alleen maar nederlanders (camping sobec) rijden we naar het vipavadal. De wijstreek van slovenie. Hier is het veel rustiger en is er een minicamping. Van daaruit kan je in 10 minuten naar het klimgebied Vipava waar je lange aanlopen hebt en vaak over steengruisvelden moet traverseren. Beter is het de ander kant op naar Vipavska Bela. Daar is de aanloop minimaal en de rots mooi alleen niet al te hoog. Sector 1 is ee nminigrotje met harde routes. Sector C heeft er mooie lijnen, maar bijna geen natuurlijke route. Veel bewerkte grepen. Toch zijn er erg mooie routes te klimmen. Sector D is groot en laag maar biedt van alles wat. Van 4- tot 8a+. En door de bomen lekker in de schaduw.
Misca pec en osp kunnen we alleen even langsrijden. Hier in juli/augustus klimmen staat gelijk aan zelfmoord. Wat een hitte!
Al met al een ervaring, vel deed ons daenken aan België waar je ook veel kleine gebiedjes met kalk hebt. Buiten bohinjska bela en kupljenik was het meer een lokaal karakter. Die 2 gebieden waren echter wel mooi voor de 7e graads klimmer en konden zo als een favoriet gebied uit de FJ geplukt zijn. Als iemand eens wil gaan klimmen daar, stuur gerust eens een mailtje.
Eens iets anders. slovenië, het land met een nieuwe topo, alleen maar goed behaakte klimgebieden en mooie omgevnigen. We gaan eerst eens kijken in het bohinj dal. Daar klimmen we meerdere dagen in veel te warm weer in Bohinj, Peč pri Bohinju, Bohinjska Bela, Kupljenik en kijken eens naar Bodešče en Turnc. In bohinj en bohinjska bela kan je goed klimmen, van mooie 3e graads tot vette 8e graads routes.
ook rijden we een dag over de pas op 1611 meter en daarna het socadal in. We klimmen in Vršič en Pri Pavru. Beide 2 kleine gebiedjes met maximaal een enkele 7a+ of 7b. Vooral 5e en 6e graad dus. Maar vooral Vrsic is mooi met zijn alpine omgeving. En de rit door het socadal is de moeite waard.
Na 7 dagen toerisme met een camping met alleen maar nederlanders (camping sobec) rijden we naar het vipavadal. De wijstreek van slovenie. Hier is het veel rustiger en is er een minicamping. Van daaruit kan je in 10 minuten naar het klimgebied Vipava waar je lange aanlopen hebt en vaak over steengruisvelden moet traverseren. Beter is het de ander kant op naar Vipavska Bela. Daar is de aanloop minimaal en de rots mooi alleen niet al te hoog. Sector 1 is ee nminigrotje met harde routes. Sector C heeft er mooie lijnen, maar bijna geen natuurlijke route. Veel bewerkte grepen. Toch zijn er erg mooie routes te klimmen. Sector D is groot en laag maar biedt van alles wat. Van 4- tot 8a+. En door de bomen lekker in de schaduw.
Misca pec en osp kunnen we alleen even langsrijden. Hier in juli/augustus klimmen staat gelijk aan zelfmoord. Wat een hitte!
Al met al een ervaring, vel deed ons daenken aan België waar je ook veel kleine gebiedjes met kalk hebt. Buiten bohinjska bela en kupljenik was het meer een lokaal karakter. Die 2 gebieden waren echter wel mooi voor de 7e graads klimmer en konden zo als een favoriet gebied uit de FJ geplukt zijn. Als iemand eens wil gaan klimmen daar, stuur gerust eens een mailtje.
Abonneren op:
Posts (Atom)