oud(er)

Zaterdag weer eens Freyr en weer eens met Marc en Britta. Kort: het was gezellig. lang: het ging voor geen meter. Onder aan de louis philippe had ik nog niets geklommen. We beginnen onder het bladerdak en het blijkt vanaf de eerste pas al dat het bij mij niet lukt. Een 6a waar ik bijna uitval, een 7a die ik na 3 keer gewoonweg niet kan uitklimmen. Mijn handen luisterde niet naar mij en bleven gewoon opengaan i.p.v. vasthouden. Britta was lekker bezig en werkte vlijtig aan de bewegingen in kalk. Marc had motivatie en bij hem liep het best lekker, ook de passen in '13eme boulevard du vol' zagen er goed uit.

's Avonds een verjaardagsbiertje (en daarna nog een paar) met Paul en Harrie en lekker eten zoals altijd.

Typisch stonelove

Die vent heeft 't soms in zijn kop. tjonge jonge.

Marc

goeie blog trouwens hier: http://stone-d-cologne.blogspot.com/

Mozet weer

Heerlijk onderweg ondanks de onweersbuien die voorspeld zijn. We zijn gelukkig genoeg ver genoeg naar het westen getrokken om het droog te houden. Ik kom wat later aan, Matti en Robby hebben al wat geklommen. Na mijn opwarmfoutje door me te verklimmen in een 6c (kameleon) en dan mammouth te doen, klimt Matti in een spannende poging unabomber uit. Lekker man! goeie! Robby is met Spinxs bezig, geen inkoppertje, zoals zoveel in Mozet. De a-vue poging is helemaal niet slecht, maar er wordt uitgewerkt. Ik wil verder met het afstrepen van het Arendsmassief dus is peanuts aan de beurt. Ik ben benieuwd hoe het klimmen aanvoelt na bijna een maand niets gedaan te hebben. De boulder onderaan in de instap is al direct waar het om gaat, daarna is het uitklimmen met nog een lengtepas in het midden. 7b is genoeg, jammer dat Matti de flash net mist. Beide doe we 'm dan snel. Robby vecht in z'n project en ik kan vanuit peanuts mooi fotograferen.



Daarna is het tijd voor el torro/red bull. Deze keer wil Matti wel uitwerken en vind de red bull variant (linksomdoor de overhang dus) de way to go. Nadat ie veel winterstof van de grepen gepoetst heeft, kan ik voor de flash gaan. Super bêta heeft wel zo zijn voordelen dus ik kan de overhang makkelijk klimmen, maar verslik me bijna in het stuk bovenin. Da's weer ouderwets mozet-voetenwerk.



Robby heeft zijn project van vandaag ook af kunnen maken en speelt nog wat in de erg mooie pinoccio. we zijn allemaal wat moe en dat merk ik in de route pigs in space. Maar na een rust lukt het nog wel, al is de spleet bovenin nogal spannend. Moe maar voldaan rijd ik 's avonds weer de regen tegemoet.

Glendalough

Graniet boulderen was nog iets dat ik tot nu toe niet gedaan had. In Ierland grijp ik mijn kans. Tijdens de wandelvakantie neem ik mijn schoentjes mee om eens in Glendalough te proberen wat steen aan te raken.



Het is weinig tijd en zoals dat hoort is het in Ierland ook wel eens minder mooi weer. Ik krijg die dag dan ook niet te vele tijd om graniet te proberen. gelukkig droogt het hier met die wind snel, en later in de middag krijg ik zelfs een beetje zon!

Het granietveld is nogal een warboel, en zoeken naar de beschreven boulders is dan ook moeilijk. The egg valt tegen en ik doe nog wat andere lijntjes.



We lopen door naar de Fin, en die ziet er wel erg te gek uit. Eerst de kanten links en rechts ervan en dan een snel projectje trekken. Het blijkt 1 hard pas te zijn waarbij je voet ook loskomt en de grond raakt. Na wat pogingen en rust en genieten van de zon, lukt het dan. De rots is ruw en de huid gaat hier sneller dan op zandsteen.



Al met al de moeite waard om de schoentjes voor mee te slepen.