kleine greepjes bij geniaal weer

Het blijkt maar weer eens, in Januari in longsleeve aan een zuidwand in België. Heerlijk! Een uurtje rijden en rots! Het is weer Comblain-la-tour geworden; roche de la vierge. Een recent ontwikkeld en heringerichte wand waar ook vandaag de mannen van BRT weer bezig zijn om een mooie wand en mooie paden en trappen aan te leggen.

Na een flesje wijn de man de avond ervoor, beginnen we rustig en doen onderaan bij het spoor een aantal leuke inklimmers. Later kruipen we omhoog aan de wand om boven in de zware sector wat te proberen. Er zit een lijn rechts naast de makkelijke en leuke pau de fesse. Een aantal maanden geleden was ik hier met Harold Moody, en toen had ik hem er al eens op gewezen dat dit een lijn is die haken verdiend. Die haken waren er nu en Harold had de route ook al geklommen. Het blijkt een boulder met touw te zijn. Zoals alles op deze wand is het: kleine greepjes en goed staan.

Na wat uitproberen blijken de eerste passen wel te gaan, zo 6b blok. Dan een horizontale band om te schudden vanwaar je links hoog een HEEL klein greepje pakt en dan voet bij hand maakt met je rechtervoet in de band, en dan maar hijsen om op die voet te komen. Als dat lukt kan je een klein zijgreepje halen, waarmee je je op het rechterbeen kan hijsen. klippen en met links uitgestrekt hoog in een ondergreep. Nu weer op best slechte treetjes oplopen in die ondergreep en de echte crux (voor mij) is dan het met rechts bijpakken in die ondergreep en gekruist door naar de bak. Daarna is het niet moeilijk meer.

De zijgreep was de hele dag nat, maar wel te houden en de ondergreep ziet er bros uit. Dit blijkt ook, bij mijn beste poging tot dan toe, laat een deel daarvan los. Weer de route niet geklommen en nu nog iets moeilijker om in de ondergreep te komen. Maar bij zonsondergang lukt het dan toch nog.

1 keer 7a blok maakt nog geen 7c route, en als je maar netjes goed je voeten gebruikt is dit een mooie korte route die veel concentratie vraagt. Maar bijna iedere 7c die ik in belgië gedaan heb vind ik zwaarder, dus Harolds 7c voorstel deel ik niet. Maar nogmaals, dit doet niet een de schoonheid van de bewegingen af!

In ieder geval, niet te veel naar de weerberichten luisteren, buiten klimmen kan bijna altijd!

Einde vakantie

Zojuist mijn dB weer bijgewerkt op8a.nu. hierbij ben ik de 3000e geregistreerde route gepasseerd. Ik klim me toch wat af! in Finale waren het vooral makkelijke routes, samen met Britta, maar toch ook weet 76 stuks! De laatste dagen hebben we zo goed als niet meer geklommen, veel wind en wilde nachten met groepen vrienden die voor koppijn en slappe benen zorgde. De laatste dag nog een erg mooie wandeling over kaap Noli en een veel te winderige afsluiting aan pian marino. 's Avonds het beste eten van de vakantie in Perti met de hele groep bekenden. De terugweg verliep snel en soepel, nu weer terug tot de alledaagse gang van zaken, vooral de ergernis van mensen die in een sneeuwstorm toch nog persé met zomerbanden door het limburgse heuvelland moeten rijden.

Ik ben benieuwd wat 209 op klimgebied gaat brengen, ik heb nog wensen genoeg in vooral Belgische gebieden.

Iedereen veel klimplezier in 2009

Via julia augusta

Vandaag word ik niet zo vrolijk wakker na een uitbundig oud-op-nieuw-feest. Maar na koffie en spek en ei (dank je britta) kunnen we de rustdag gaan genieten. We willen een wandeling gaan doen niet te ver van finale tussen Albenga en Alassio. Een route van ongeveer 8 km die over een oude romeinse weg loopt: de via julia augusta. Dit deel komt ook langs een aantal romeinse overblijfselen die met borden worden toegelicht. Erg mooi en indrukwekkend om bouwsels van 2000 jaar oud te bekijken. Hoe zou de rest van de omgeving er toen hebben uitgezien?



De hoogteverschillen zijn er niet echt dus het past precies in hoe we de dag willen beleven en kunnen we genieten van de blauwe, wolkeloze lucht.  Na een kleine 2 uur komen we aan in Alassio. Dit is een echt badplaatsdorp. Alleen een reep strand, de boulevard en een paar huizenblokken tegen de heuvels op. Hier proef je flanerend lang het water nog de typische  Italiaanse vibe uit de jaren 50. Ook heeft Alassio een bekend trekpleistertje, een muur met honderden kleine tegeltjes, met daarop handtekeningen van meer of minder bekende mensen: de muretto. De eerste tegel bijvoorbeeld was ondertekend door Ernest Hemingway. Erg leuk om een langs te lopen.



We gaan met de bus terug naar de auto in Albenga. Hier is veel geschiedenis terug te zien in het oude centrum dat hier bewaard is gebleven. Imposante familietorens, een kathedraal en een 5e eeuwse doopkapel. Samen met de kleine steegjes is dit een uurtje leuk cultureel vertoeven.



We sluiten de dag in Finale af met een mooie zonsondergang en de voorbereiding op onze dag morgen: een multipitch van 240 meter aan de grootste wand van Finale.

Oud op nieuw

31-12 gaan we met vrienden die eindelijk zijn aangekomen, naar Rocca di Corno. 1 van de grote gebieden en in finale waar je ook weer een tijd bergop moet lopen om dan onder een imposante blok steen te staan. De zon is er eerst nog, maar trekt snel weg. Na opwarmen kunnen we ook in de schaduwkant gaan klimmen, de wolken belemmeren t-shirt condities vandaag. Hier zie ik toch een paar mooie lijnen door een paar machtige colonettes! Die blijken ook nog niet te moeilijk te zijn, dus leuk voor een dagje "genusskletterei". Samen met Britta doe ik ook nog een geniaal mooie en jammer genoeg te korte hoekversnijding met rotsvormen die je alleen in kalk kan vinden. De mooie colo-routes blijken weer ouderwets harde finalewaardering te hebben. De 6b+ is geniaal met een paar grote colonettes in het begin, maar naar het eind toe komen 2 harde passen die ook erg doen denken aan niet te makkelijke 6c routes. De 7a ernaast doet er nog een scheppie bovenop. De boulderinstap alleen al, en dan met een minigreepje naar de verlossende colo gaat maar nét! Gelukkig komt nu bovenin niets erg moeilijks meer en is het genieten tot de ketting. 2 mooie routes zoals ze er ook al uitzagen, maar wat een waardering! mozet is er niets bij!

's Avonds gaan we errug goed eten bij een lokaal tentje waar je voor een vast bedrag kan eten en drinken wat je wilt, de 16 gangen zijn ook uitmuntend en de flessen wijn worden maar aangevoerd.  Een waardige afsluiting met daaropvolgend een moeilijke nacht en een even moeilijke ochtend.

Iedereen de beste wensen voor 2009 en dat alles maar mag uitkomen.