Revival

Tja wat moet ik zeggen, ik kan eigenlijk geen woorden vinden voor de schoonheid van Berdorf. In het begin van de eeuw was ik hier een aantal jaren na elkaar ieder weekend de hele zomer lang. Ik heb ook alle lijnen geklommen buiten vijf stuks die ik nog wil doen.(Yollin, isatis, remoise, hast la vista, boderline. Bij Smetana, was not was, en sexual harrasment weet ik nog niet of ik ze wel wil klimmen, eigenlijk niet. die tel ik dus niet mee) En sinds de kaartenregeling er is ben ik nog maar 3 keer daar geweest. In de tussentijd is er natuurlijk www.climbing.lu gekomen en een totale sanering van het gebied. Als ik nu routes doe en terugdenk hoe de haken toendertijd soms stonden... Ook hebben ze nogal wat routenamen uit de oude tijd niet meegenomen op de dB, wat ik erg jammer vind. Maar dat doet niets af aan de schoonheid van zo goed als alle routes. En de betovering van het bos, het kleine dorpje, de locals, het goede eten in Echternach... freyr is erg mooi, maar voor mij is dit het beste dat noordwest Europa te bieden heeft.

de weersvoorspellingen zijn niet goed, maar gelukkig wil Leon wel met me proberen droge rots te vinden. 's Nachts stormt het flink, maar na 's morgens ontdekt te hebben dat het supermarktje in Berdorf dicht is, en in Echternach de broodjes veel te duur zijn, komen we toch bij een droge rots aan! Meteen maar een mooi lijntje trekken op dé opwarmwand van berdorf. De bewegingen zijn steeds mooi en de behaking is uitermate goed. Daarna een iets hardere opwarmer en door naar de secteur isatis. Hier zitten een paar recenter bedachte combinaties van routes. Met nog geen 150 routes moet je als local toch iets! Bijna 40 zijn het er. (zie de dB van climbing.lu) ik ga eens in 'ak su'. ywene in en bibi uit. Ja laat de bovenste crux van ywene weg, dus blijft de onderste blokpas over. Mooie lijn en goed te klimmen. Intikkertje dus. Dan 's middags verder bij de secteur sisyphus. Leon wil wel in parapluie en ik wil een andere combi proberen: 'crosstown traffic', de lijn ziet er goed uit! rechts in 'undercover angel' instappen en met de eerste minicrux van Sisyphus naar het gat en dan door tot in parapluie, van rechts naar links dwars over de wand. "On-sight" maak ik slordigheidsfoutje en ga even later nog eens, nu met meer secuur voetenklemwerk (mooi scrabblewoord) en een dan toch erg pompige parapluie. Leon heeft veel nieuwe ervaringen tijdens het uitwerken en de pogingen; voetenwerk, ademhaling, ontspannen spanning, enz.

Ik ga nog maar eens in Remoise voelen. Deze route heeft in de laatste 15 jaar pas 3 successen gezien. Jean min trin thieu opende, Erik Jacobs en Bart van Raaij hebben de route erg lang gelden gedaan. Het is 1,5 meter gigantisch hard op een paar randjes en een heelhook, en dan een 6c uitklimmen. Ik kan maar steeds de 2 laatste passen (van de 6) niet maken. De grepen zijn zo slecht en je hebt zo weinig speelruimte om te bewegen dat het schier onmogelijk aanvoelt. Toch is dit voor mij nog één van de laatste uitdagingen in Berdorf. Maar vandaag niet. Leon en ik hebben ons langzaam maar zeker stukgeklommen maar ik krijg 'm nog in La paulette gepraat. Een mooie lijn bij isatis die echt een klein avontuurtje is. Zelf probeer ik Yollin nog maar daar doe ik toch echt iets niet goed bij haak 3 (of het is echt een lengteprobleem) en laat het erbij. Dan maar Isatis zelf. Een beruchte route. Gelukkig opgewaardeerd tot 7c+ want na een uur werken en tot mijn verbazing tot de ketting komend, is dit een route voor de rechte wand specialisten. Maar ik kan alle passen maken dus 1 van de laatste 5 lijnen die ik nog te doen heb gaat hopelijk snel vallen!

Zondag is het kouder en wat vochtiger en we warmen iets langzamer op, onze lichamen voelen de zaterdag tot in de botten! Na de steeds weer leuke 'luftikus gaat Leon parapluie afmaken en wil ik wel eens in de 'crazy' uitziende variant van Sisyphus proberen. vanuit het gat over een lijst naar rechts en aan de kant omhoog om weer terug te komen in Sisyphus. Erg spannend omdat je ver naar rechts gaat vanaf het setje en ook nog van bovenaf bij het volgende setje komt. Luchtig dus. Het vraagt nogal wat werk om de juiste manier te vinden en Sisyphus is bij de uitklim ook niet bepaald 6a... Leon heeft flow en ondertussen regent het ineens. Dus heel berdorf staat of bij nikita te schuilen of bij sisyphus. Met publiek doe ik dan 2 pogingen maar het is toch net te maximaal, de pas na de rand door naar die kant tussen sisyphus en undercover angel is een paar millimeter buiten het bereik van mijn vingers. Dus heb is er weer eens een spectaculair project bij. hopelijk snel weer terug.

mergellandroute deel 2

Dat viel mee! Vroeg op de fiets, geen pijn aan het achterste van de eerste dag en direkt de wittemerberg op. Daarna de eyserbosberg. Vandaag zijn het de kortere heuvels maar met een groter stijgingspercentage. Via de fromberg komen we aan bij de highlight: de keutenberg. Met een mountainbike kom je alles op (volgens mijn pa) en dat klopt ook. We bedwingen de knobbel en fietsen over het mooie plateau om daarna in Ijzeren en stukkie lekkere vlaai te eten. De sibbergrub ligt in de schaduw, brrr! dan de best lang doorgaande berg bij walem en we krijgen nog een processie te zien van een stapel communicanten. Hulsberg, Arensgenhout en bergaf naar Valkenburg, rechts, rechts en weer bergop langs mijn oude school terug naar Arensgenhout. Dan een goed middagpauze en de rest is uitrijden. Via Schimmert en Ulestraten naar Geulle en daarna via Bunde langs Meerssen de laatste kilometers, met tegenwind en 130 km in de benen nog even de kuilensteenberg op en af. Gehaald! Wat een gevoel is dat, geen fietser zijn, maar wel de mergellandroute gereden (in 2 dagen weliswaar, maar toch) Een belevenis, en mooi om met mijn vriendin te delen. Ik kan toch opnieuw verliefd worden op dit stukje land hier. Als aandenken kopen we een olijfboompje, die wilde ik al lang hebben en dit was een mooi moment om eraan te verbinden.

Volgend weekend weer klimmen, wie wil met me ergens naartoe? mail maar klim_petje@hotmail.com

Zuid limburg

Een andere sport en een mooie omgeving. Ik ben de laatste tijd toch meer in contact aan het komen met mijn roots. Als geboren en getogen zuid-limburger is het toch schandalig hoe weinig details ik eigenlijk ken van mijn omgeving waar veel mensen zo lyrisch over zijn.

De laatste weken zijn mijn vriendin en ik eens wat op de weg gaan fietsen (op de MTB's hebben we zelfs straatbandjes gelegd) Veel kastelenroutes, ik wist niet dat er zoveel mooie kastelen en kasteeltjes waren hier. Ook culturele dingen als een architectuurstadswandeling in Heerlen is een echte eye-opener. Wat een mooie stad is het eigenlijk, je moet het alleen eens getoond krijgen.

met het pinksterweekend is het dan eens zover, de 'pelgrimtocht' voor de nederlandse fietser is toch de mergellandroute. 135 km heuveltje op en af. En dat zijn soms toch wel een paar stijginkjes! We doen het vandaag en morgen in 2 delen. Het eerste deel ging vandaag door het zuidelijk deel aan de belgische grens van Maastricht tot bijna in Vaals. Vooral de stijging na Epen houdt lang aan, net of je in het buitenland bent. Maar de rit is vooral mooi met veel vakwerkhuisdorpjes en gehuchtjes en veel geschiedenis in het begeleidend schrijven van de ANWB. Bij ieder dorp is er wel een mooie anekdote.

Morgen dan het noordelijke deel met de zwaarste en steilste klimmen, Eyserbosberg, keutenberg, fromberg, vosstraat, enz. Ik ben benieuwd of het goed is voor mijn conditie en lichaamsvetpercentage ;-). Maar vooral is het een mooie ervaring rijker en kan ik alleen maar trots zijn dat ik tijd neem om dit mooie stukje aarde waar ik 'thuis' tegen kan zeggen, te ontdekken en ervaren.

pakje croma

Een mooi bruin korstje en gaar van binnen, zo is een Freyr zuidwand bij 25 graden in de schaduw. Zelfs de route inlezen zorgt ervoor dat je hartslag omhoog schiet. En nog maar te zwijgen van de pijn in de tenen in de veel te warme schoentjes. Maar toch op de 5 anes klimmen. Mooie lange routes, een lesje in piaz/dülfer klimmen met Galère en sanglante. Dan maar de hitte in voor sirop de limace. Het wil niet echt, en ik werk de route rustig uit. Veel technisch gepruts in het cromwell stuk. Dan mooie conti passen op zij/ondergrepen en een typische freyr uitklim. Maar meer zit er die dag niet in met dit weer. Robby tikt erg mooi de super route envie folle in , en we besluiten toch nog even op merinos noord alle beetjes nog uit het al kapotte lichaam te knijpen. De 7a+ rechts van chamonix blijkt een knappe weerstandsroute te zijn. Na uitwerken gaat het nog net, hoewel het lijf al protesteert door bij iedere blokkering in de onderarmen te verkrampen. Maar als ik toch zover gereden ben, dan ook waar voor mijn geld!

Geen tijd meer voor een biertje dus snel naar huis en met een vermoeid lijf een klein berichtje typen. (Freyr is een wintergebied!)