Freyr en regen

Slechte weersvoorspellingen en toch naar freyr. Het zag naar van alles uit en toch is het de moeite waard. Stel dat het droog genoeg blijft?
Aangekomen is het droog en de omstandigheden lijken goed. Opwarmen op de secteur louis phillipe.Een super mooie 6a; la liedekerke. Met maar 5 haken toch goed genoeg afgezekerd om zonder nutjes 25 meter naar boven te gaan. Dan een 7a+ met bewerkte greepjes en een hard pas, daarna een echt mooie uitklim. Ik mis de onsight door naar de verkeerde greep te gaan. Iets voor volgende keer.
Nog steeds is het weer goed. Op naar Schwarzenegger. Daar was ik een paar jaar geleden al eens in wezen kijken en hoewel ik zelf vind dat ik totaal niet goed ben in de routes met de stijl als in Schawrzenegger of de al legne in het algemeen, is het zo de moeite waard omdat de route echt mooi is. Bij het uitproberen heb ik echt problemen met de eerste echt zware passen waarbij je heel ver naar een ondergreep moet en dan je voeten bij je hand moet zijn te krijgen. Het wil maar niet lukken. Totdat ik een laatste keer probeer en het wel gaat. Voetplaatsing is alles. Direct daarna komt een soort halve mantlebeweging die veel concentratie vraagt en genoeg vertrouwen in je voeten. Een quasi-rust en door het overhangtje. Dat ligt me een stuk beter, maar de pas de overhang uit is toch nog erg hard. Dan nog 2 makkelijkere passen voor de 7c+ of in dezelfde stijl nog een 10 meter verder voor de 8a. Super luchtig en super bewegingen. Maar vandaag ben ik heel blij als de 7c+ überhaupt zou lukken. De eerste poging gaat echt niet goed, hoewel ik de ondergreep klim en de 'mantle' maak. bij de pas het dakje uit geen kans. Balen. Mijn onderarmen volledig opgeblazen. Staan verdomme, staan! Youri had de setjes al ingehangen in de route rechts ervan, bayou minou. een 8a+ in een vergelijkbare stijl. Hij heeft me in de regen staan zekeren, maar de wand zelf blijft droog. Na mijn poging gaat Youri na wat nadenken toch voor de poging en jawel, in een mooi gevecht toch een cadeautje bij terugkeer uit de overhangen van rodellar in spanje. Echt super en spannend om erbij te zijn. Goed gedaan Gast! Ik ga weer naar boven in mijn route en vanaf het begin voel ik dat ik 'sta'. de ondergreep is geen probleem en ook de mantle loopt echt soepel. Nu dan. Bij de kleine rust voor de uitklimpas voelt het nog goed aan. Maar de bi-doigt is ver en ik pak hem wel maar niet optimaal. Ik krijg niet de kans bij te pakken en de vinger goed na te sorteren. mijn onderarmen slaan meteen dicht. Tja. Zoveel beter maar nog niet afgemaakt. Aan één kant balen, aan de andere kant erg blij dat ik in de laatste poging erg veel beter klom. Dat geeft hoop. Maar waarom dan niet afmaken en een mooi cadeau mee naar huis nemen? De sfeer om als enige aan de hoofdwand te hangen en met de regen en toch droog, Youri's mooie poging, dat was leuk maar het zat er voor mij nét niet in vandaag. We worden goed nat bij het teruglopen, Natuurlijk een Ciney blonde in Chamonix en op tijd zijn we weer thuis. Niet slecht voor een regendag. (Volgende keer gaat het lukken)

ff Visé

Visé blijft het dichtst in de buurt en er zitten mooie overwegend zeer technische routes waarvoor vaak vingerkracht nodig is in de sleutelpassages. Nadat ik er een paar jaar geleden een lading haken in geboord heb, mag ik per uitzondering wel eens met iemand anders komen klimmen zonder me te hoeven aanmelden bij de klimclub die deze privéwand in pacht hebben. We hebben geluk met het weer en de verdere 2 uurtjes blijft het droog. de 6b's gaan goed al hebben er 2 erg harde blokpassen bij de eerste haak.
Laat probeer ik nog 'reach the sky' te klimmen. Heel subtiel en technisch. 14 pasjes met aplats en regletjes. Eerst veel poetsen om het groen van de treden te verwijderen. Bij de eerste druppels wil het dan in de eerste poing na uitwerken makkelijk en met genot lukken. Snel inpakken en voor het te hard gaat regenen naar huis. Een half uurtje rijden en nu tijd voor pizza.

Avondje peps

Zo, weer even na het werk naar peps. Het weer is dan niet zo belangrijk maar aan de rechterkant drukt het water toch door. Dus de laatste paar combinaties die ik aan de linkerkant nog over heb proberen. Trosième neurone is een nieuwere route die het midden van couloir suspendu doorkruist. De uitklim kan dus rechtdoor, maar het kan ook over de pijler links of zelfs nog verder links over de uitklim van jardin suspendu. Daar zit een te gekke beweging in waar je op het einde nog een quasi mantle -draaibeweging moet maken. Ook om bij neurone in de couloir te komen is het een getruct gedoe. peps is toch een gebied dat in veel routes heel originele bewegingen afdwingt. Na uitchecken en concluderen dat het vandaag heel drukkend is, in de eerste poging toch uitklimmen die handel. De combi met de uitklim van jardin is in de pocket. Nu alleen nog de originele uiklim, jardin over de pijler en batman; dan heb ik linkerkant af! ;-)

Na batman halfserieus weer eens geprobeerd te hebben (geen zin/fut meer bij de laatste passen) mezelf voorgenomen binnenkort ook de laatste pas te maken. Alleen 10 graden koeler en 2 kilo lichter. ;-)

aan het einde van de avond de uiklim van 37.2 nog eens bekeken. Het was de vorige keren dat ik het geprobeerd had toch gewoonweg hopeloos daarboven. Vandaag kon ik me eindelijk voorstellen hoe de bewegingen zouden kunnen gaan. Ik vind het allemaal ook weer mooi en toch weer heel anders dan andere zware routes in peps. En deze keer ook heel luchtig op meer dan 20 meter hoogte met alleen maar lucht onder je kont en op een verticale wand zware, wankele blokpassen maken.

Dan begint het toch te onweren en wordt het avond. Geen slecht avondje met de momentane conditie in ogenschouw genomen.

2e weekend FJ

3 dagen Frankenjura zijn te voelen! Dikke stijve gewrichten. Maar eindelijk een eerste 10- geklommen daar. Een route waar ik eerst niet naar omkeek. Aan de holzgauerwand in het verre noorden van de FJ in de regen. Alles bleef hier droog. Eerst opwarmen in nimue een geniale route die 9-/9 zou zijn. Daarvoor ging ie wel erg makkelijk, maar mij hoor je niet klagen. Na meerdere 10- geprobeerd te hebben en aardig gefrustreerd geraakt door de pijnlijke vingerkracht-boulders daar, hingen er toevallig een rij setjes in de route 'blowjob'.  Toch maar eens naar de passen gekeken en het was toch meer mijn ding dan die andere routes, hoewel ook hier weer erg kleine greepjes. De instap is het hoofdprobleem. Na vele varianten geprobeerd te hebben maar eens wat rust nemen. Na die rust ging het dan ineens in 2e poging! En toch weer anders dan verwacht. Na de instap is het minder moeilijk, maar toch aardig conti. Met veel moeite en een schreeuw naar de reddende eindbak en gelukt! Een verregende dag toch goed afgesloten. Uiklimmen in het verbazend droge ponderosa en daarna goed beiers eten.

Zaterdag dan al erg vermoeid wakker worden van al dat gehak op vrijdag. Toch aan is er aan de 'stadeltenne' een erg mooie maar ook erg harde 9-, die in de 2e poging lukt. Massarbeit is een technische route die licht blijft overhangen op kleine greepjes. Mooi in zijn complexiteit. De route 'stadeltenne' ernaast zou een opwarmer moeten zijn, maar is best hard voor 6c+. Eerder 7a.

's avonds dan nog aan de spieser wand een heel leuke 7+, 9- en nog een 7+. De 9- viel mee maar beide 7+'en vond ik geen cadeautje. Het beste eten van dat weekend in Hartenstein bij 'zum goldenen Lamm'  want goed eten hoort bij een weekendje FJ!

Zondag nog meer moe en pas laat actief. zelfs de 7'ens zijn loodzwaar vandaag! Genieten in 6+ en 6-, 'smiddags na lekker gebak (kaffee trinken is ein integrales teil vom klettern: Guellich)  nog aan 'blechfass' waar volgens vrienden erg mooie routes moeten zitten in de (duitse) 8e graad. 'Erfurt', 'steinschleuder' en 'climbing.de' zijn er een paar die de dag helemaal goed maken. Het was er erg vol dus een paar routes moeten toch tot de volgende keer wachten.

binnenkort weer naar het zuiden hoop ik! Nu herstelavond in bad. Genieten van de herinneringen aan zon, regen, eten, en mooie routes.

avondje Bomal

Nou nou, met mijn dikke vingers die kleine greepjes van de instap van Yahoo! vasthouden is toch niet het makkelijkste voor mij. Ik heb tientallen keren geprobeerd om van de grond te komen. Uiteindelijk ging het ineens toch, en toen was de uitklim over one way ticket niet zo moeilijk meer. Genieten van de flow en het besef dat het toch is gegaan. En over hebben op het einde betekent dat ik toch snel eens naar de combi met infinement songe moet gaan kijken. de huid heeft geleden en dat met 3 dagen FJ in het vooruitzicht. Ik ben benieuwd. (en of het droog genoeg is in het zuiden)

Laters!