Britta's cadeautje

Het zou alleen maar regenen volgens de weersites en de radio. 90% kans. En wat bleek? Alleen maar blauwe lucht en soms wat witte wattenwolkjes. Ettringen was zo mooi in die herfstkleuren en de lichtinval.Geniaal gewoon! Ik wilde net voor seizoensluiting toch graag nog eens terug om mijn ingeboord projekt te klimmen. Dat lukte nu dus ook. De route ´krachtpatser´ is een feit. In het midden in de sektor schwarzer zirkel is het een variant op stoneloves ´gib mir ein R´. Maar in plaats van die versnijding ga je links de pijler op en maakt een paar absurde bewegingen. Geen echte treden behalve 1 in het midden en geen grepen behalve de kanten van de pijler. Voet links tegen de zijkant op wrijving moet je totaal naar die voet leunen en persen! Steeds die druk bewaren en dan je rechtervoet "achter je oor leggen" op een piepklein randje en steeds maar blijven persen. En het is al voorbij. Klaar. kort en krachtig, daarom ook deze naam.

Britta heeft haar eigen projekt gedaan die dag. Naar beneden komen in de oude groeve vroeg alles en nog meer van haar zenuwen. Het is een erg stijle en onzekere afdaling. Maar het is haar gelukt! Nogmaals mijn dank voor deze heldendaad (dat was het voor haar echt wel!) om mijn projektje af te halen.

Daarna ´s middags nog even naar de bierkelder waar ik wat open heb staan. Op een blog van nog niet zo lang geleden stond een filmpje van een erg verre val. Die route moest en zou ik nog afmaken. Ook geopend door stonelove is het een erg mooie conti route met een beetje psycho uitklim: ´a tribute to mary bauermeister´. Vandaag was het een makkie hoewel de sleutelpas van ´hirntod´ (die je klimt om in de route te komen) erg moeilijk ging. Maar dat zorgde ervoor dat ik mee nog meer focuste en de curcifix passen in het midden liepen erg soepel. Dan veel concentratie op het einde om niet weer 10+ meter te vliegen, ging het toch best soepeltjes.

Nu hopen op een mooie boulderwinter en een voorspoedige verbouwing van mijn nieuwe huis.

Tarn

Heb ik net een half uur lang geschreven in deze blog over de vakantie in de tarn. Wordt tijdens het opslaan alles gewist. Nu heb ik geen zin meer.

mischien morgen of volgende week. this sucks!

Laatste keer door de week in Peps

kort gezegd, marc was in topvorm (hij klom batman alsof het een 7b was), de condities waren gewoonweg perfect, ik heb ze nooit beter gehad. Toch wilde l'arche noël niet lukken. ik kwam steeds uitgerust aan bij het einde aan en dan gingen 2 grepen later direct de onderarmen dicht. Dus steeds 2 passen voor het einde geen schijn van kans terwijl het zo gemakkelijk aanvoelde. Het voelt oneerlijk, maar het zal wel liggen aan de weinig klimmeters deze zomer. (en nog waarschijnlijker aan een blokkering 'in mijn hoofd' denk ik)

Eerst maar eens het weekend en an de Tarn/Jonte. Ik ben benieuwd of het daar beter wil gaan.

(te) veel klimmen

dinsdag routes bouwen,

woensdag tot op de laatste pas l'arche noël in peps,

donderdag weer routes bouwen (maakt fit),

vrijdag erg hakken in freyr en het is te merken dat ik dat langzaamaan niet meer kan volhouden,

want zaterdag kom ik in Beez een 6a niet meer omhoog. Zelfd de 4-en voelen als 6b! nou ja, dan maar wat meer rustdagen in plannen als een tijdje geleden nodig waren. Wel heb ik er weer een wensproject bij: la sylvia op de 5 anes. Supermooi technisch gemeuk. Laten we hopen op een mooie herfst/winter (hoewel ik vanmiddag net een afspraak met de makelaar heb gemaakt om een koopcontract voor een huis te tekenen, dus een hobby erbij) en droge rots.

Even Beez

Laat op de middag toch een paar uurtjes beez. Britta voelt zich daar erg op haar gemak. Ik heb mijn laatste routes op ecrin gedaan behalve die klote 7b. Hoeveel mensen hebben die al geprobeerd en vonden het ook 7b? Ik ben nu al een paar keer gaan proberen, maar ik krijg nog niet eens de passe ngemaakt in de crux! iemand die me helpen kan? Of moet ik maar accepteren dat niet alle "7b's" te klimmen zijn?

Arco (= Jorg rules!)

Gisteren in Ettringen zoveel bekenden gezien. Jos, Leon , Marc, Kris, Sasha, Robert, Udo, Isa, Michael... allemaal in Mordor. Superroutes met het echt speciale ettringen gevoel. Kanten, spleten, versnijdingen, friends en behaking. De eerste route een cleane 6 (5b/c) waarbij ik moeite moest doen om mijn kop leeg te maken om door te gaan. Een apart gevoel.
Later geeft Jos me klimles, respect! (een apart gevoel)
Ook probeer ik nog mary bauermeister af te maken maar de grepen glibberen van de vochtigheid en het klopt niet tussen de oren. Een apart gevoel.
´s avonds is het basaltbier op, maar erg gezellig in de eifelperle. Kijk als je langs gaat eens wat ze in de automaat op de mannenplee verkopen! lachen! ;-)

Nu is het mooiste wat ik kan voorstellen Jorg straks te zien winnen op de livestream van de rockmasters! Wat zag het er goed uit bij de workout, maar wat was ramonet sterk! Ik duim voor Jorg.

filmpje vliegles

Vet man! ik kreeg dit filmpje onder mijn neus. Lekker ver!

http://s89.photobucket.com/albums/k226/marshstephen/Video/?action=view&current=Ettringen056.flv

Vliegles

Alweer een week zonder nieuwe routes in mijn dB. Het wil dit jaar niet lukken met veel klimmen. Ergens is het ook niet belangrijk, maar toch...

Zondag zijn we wel met mijn nieuwe motor naar Ettringen gereden, waar ik eindelijk eens marc het plezier deed om in de route 'a tribute to mary bauermeister' te kruipen.

Voor ettringer begrippen lang en vooral overhangend. Een echte sportroute met een inklim, een crux in het begin van een overhang/dakje en een idiootvette traverse met geniale "crucifix"-passen. Na een rust komt dan heel luchtig een mooi technisch randjes einde met harde piazpassen en een runout waarbij je in de crux met de neus op het setje staat, maar nog niet kan klippen.

Ik werkte de route uit en de 2e poging liep als een zonnetje, de crucifix passen gingen heel relaxed, de rust hielp om goed te herstellen en ik genoot van de flow die je op zo'n moment krijgt, er is geen betere drug! heel bewust en met beheersing klom ik van de haak weg, schudde nog 1 keertje voor de crux van de run-out. totale controle, de val die marc mij zo graag zou willen zien maken was echt niet nodig.

PATS!

Net als ik mijn voet op de kant wil zetten om de laaatste pas te maken, breek het hoekje af in mijn onderste hand. Dus toch 10 meter vliegen. Het gaat zo snel dat ik pas de laatste 5 meter besef dat ik de route niet geklommen heb! wat een frustatie! Wat een val! echt ver, maar door het grote dak lekker vrij in de lucht en geen probleem. Het publiek geniet maar vind het jammer. het liep zo goed. Het was toch mooier geweest als ik had uitgeklommen.

Weer een reden om terug naar Ettringen te gaan. Marc klimt even later de harde nieuwe variant van recht nog uit. chapeau!

FJ

Een weekendje met onzeker weer in het zuiden van Duitsland. Het blijkt uit te komen. We hebben regen genoeg gezien. Maar het leuke van de FJ is dat er altijd rotsen droog blijft. Zaterdag beginnen we wel met mooi zonnig weer aan de Röthelfels. We doen wat makkelijke routes, voor Britta is het alweer lang geleden dat ze buiten was. Het loopt gelukkig soepeltjes en ik probeer later een 8 door een voor de FJ gigantische wand met zuidfrankrijk gevoel. Hermann buhl gedächnis weg. Een makkelijke instap, traverse door een overhangende spleet en een beetje luchtige crux op het einde. Harder dan het zou moeten zijn mis ik de onsight en kan dus genieten van de 2nd go. Er is ook een wandbuch in de route met op de eerste pagina 1960! mooi om even te bladeren en mezelf op te schrijven. De laatste jaren is de route verdomd weinig gedaan! Ik denk dat pas recent die mooie rij bühlerhaken is gezet. Als ik de roestblokjes zie die er ook nog te vinden zijn, kan ik mij voorstellen dat de meeste mensen met die afzekering bedankt zullen hebben.

Later in de middag na koffie en käsekuchen gaan we naar de Weisse wand bij de sachsenmühle, en het begint te regenen. Het is overhangend genoeg en we doen nog wat routes tot het voor de zekeraar toch te nat wordt.
's Avonds wordt het beregezellig in Morschreuth in 'zur guten einkehr' waar je goed eten krijgt, lekker weizen en williamsbirne en je achter op het veldje je tent kan zetten. alcohol is geen probleem, we hoeven niet meer te rijden.
Het regent de hele nacht en 's morgens ziet het er niet beter uit. We rijden naar het freudenhaus in Aalkorb. 16 routes van 6 tot 8+. Ik klim ze allemaal en heb best plezier, alles blijft droog ondanks de regen. Het is er natuurlijk druk, maar later op de middag wordt het rustiger en ook Britta klimt haar routes.
's Avonds de nu al traditionele adlerschnitzle in Engelhardsberg en de gebruikelijke file bij Würzburg en toch een tevredenstellend weekendje in de FJ.

Weekendje Eifel

Eindelijk weer eens normalere temperaturen. Al weken heb ik (bijna) niks aan sport gedaan. Warm is leuk, maar dit was te warm. De vorm heeft er danig onder geleden. Ik ben benieuwd hoe lang het duurt voor het weer een beetje gaat.

Zaterdag met een goede bekende heel relaxed een paar erg leuke 7-ens  en twee 8-en gedaan in deelgebied Effels bij Nideggen. Er zitten op Effels toch nog een aantal routes die echt te moeite waard zijn.

Zondag was ik met de lokale hotshots in schwarze zirkel in het deelgebied Mayen/Finsterlay. Dit is een oude groeve waar nog heel veel lijnen niet geklommen zijn. Zo gebeurd het dus dat in nauwelijks 2 dagen 10 FA's of pojecten ontstaan. Ik zelf ontdek ook nog een lijn die me als variant van een FA een pijler halverwege links, uitdaagt, aan de sturtuurloosheid te zien zal het zeker boven de 7a zitten. Na uitproberen, inboren en weer uitproberen schat ik het zelf in als ergens rond de 7b. Snel een keertje terug om het projectschlingetje eruit te halen en een leuke naam te verzinnen voor dit korte harde krachtpatsertje. Klimmen kon ik het zondag in ieder geval nog niet.
Kwam dat doordat ik meerdere andere routes clean had geklommen die dag? het blijft voor mij iets aparts en ik heb een tijd geleden een heftige voorklimval gemaakt die in mijn onderbewustzijn nog steeds naebt als ik een route doe zonder haken. Ook het specifieke spleetklimmen en vooral het voetenwerk dat nodig is vraagt enige oefening, maar het was na de nodige inklimuurtjes weer veel pret

Hopen we maar dat het vanaf nu rond de 20-25 graden blijft.

Finsterlay

Het gebied Ettringen is meer dan alleen maar de 'grosse wand'. Er zijn nog deelgebieden in de buurt die een heel ander ambiance hebben dan deze mooie hoofdwand. 2 km richting mayen is met behulp van de topo en veel geschravel langs velden en weiden en bosjes nog een drietal afgravingen te vinden. De drie 'kuilen' zijn verstopt tussen de bomen en akkers. Maar na veel gezoek en moeilijke afdalingen staan we in een heerlijk koel en lekker vochtige oase. Wat een remperatuurverschil. Hier komt de zon niet binnen. Veel varens, bramen, bomen en blokken. Rondom ons de bekende basaltstructuren met veel spleten hoeken en pijlers. De meeste routes zouden clean kunnen zijn, maar dit is gelukkig (jammer genoeg?) niet zo. De spleten en versnijdingen kunnen hier in het algemeen goed behaakt geklommen worden, zijn niet te hoog en ondanks de vochtige omgeving toch op droge rots!

Ook is het in dit deelgebied goed mogelijk in de moderate regionen van de klimmoeilijkschaal te klimmen. veel rond de 6e graad en wat 7's soms een verdwaalde 8 of 9-.

rosenkamin is een full body workout waar vuistklemmers en voetklmmen niet geschuwd moeten worden. Wat een begin. Tot mijn verbazing klimt Britta, die nog niet zo kan wennnen aan die basalttechnieken, de route in toprope flash! niet slecht voor iemand die nog nooit een echte voetklem gebruikt heeft!

We werken wat spleten, kanten en pijlers af, tussentijds steeds de benen checkend op teken. Door de vochtige en toch warme dagen in deze hoek is het welig tieren voor deze beestjes. We vinden er samen in de loop van de dag tientallen. Gelukkig de meeste nog lopend over de benen. eentje moet ik weghalen met pincet. We kijken er al niet meer van op, maar het blijven vieze krengen.

als je eens hiernaartoe wilt, probeer de route 'holzbock' eens, ik wil best een second opinion horen over de oplossing en de graad van deze route. Wat een 'brett'! typisch Ettringer basalt. Kost met toch een half uurtje boulderen, en dat voor een 6b! (op kalk qua graad normaal gesproken een relaxed opwarmertje, vandaag de absolute heavy high)

Op de terugweg door het veld nog even een doorn diep in mijn voetzool getrapt, waardoor we de zondag expeditie naar het derde deelgebied Kottenheim moeten uitstellen. Eerst maar bij de eerste hulp onder het mes.

Ettringen maar weer eens

Vroeg op want het wordt warm! Het blijkt dat een paar sectoren in Ettringen goed zijn voor warme klimdagen. Bierkeller (what's in a name!) en de wanden van mordor bijvoorbeeld. Hier zitten ook de meest overhangende routes (bierkeller) en de langste (mordor) van Ettringen. Mooie lijnen met in bijna alle routes veel tot heel veel haken.

Als de zon draait ga je naar die wanddelen waar de zon nog niet is of net weg is, zo is het goed klimmen met 30 graden in de schaduw. ik blijf een haat-liefde vehouding houden met Ettringen. Het is er heel speciaal en het klimmen is zo veelzijdig en creatief! Niet te vergelijken met zand of kalk. Maar ook is het heel vaak blokpasklimmen oftewel een relaxede (sp?) route met ergens een knalharde 'einzelstelle'. dus hoewel heel mooi daar, erger ik me vaak te pletter door dit soort routes. Ik houd hier helemaal niet van! Soms frustatieklimmen puur. Toch zal ik blijven terugkomen, omdat het er mooi is en je er je bewegingsrepertoire goed kan uitbreiden en bijschaven. Komend weekend maar weer dus.

Bomal

Toch hebben ze weer een paar combi's uitgedacht in Bomal. Omdat een maat van me ook eens in "you are frimeur oriented" wilde kijken na mijn FA van vorig jaar, weer eens naar Bomal. Het blijft een erg gaaf gebied. En ik had weer wat te doen! de combi "one way ticket - jouissance" is erg leuk. warmt goed op. de combi "etat d'urgence - plaisir" is wat minder mooi maar dat ligt aan de inklim. De exit over links maakt weer wat goed. het schijnt dat de 2 routes rechts ("lothar" en "golgotha") ook wel eens via "plaisir de faible" worden uitgeklommen en dan zouden we spreken over 'sortie lorenzi'. whatever. misschien dat ik dat ook nog wel eens probeer.

de combi "jouissance - one way ticket" is erg leuk! van beide routes de crux maakt het mooier dan een van beide routes alleen geklommen. Had ik toch nog 3 pogingen nodig! ;-) Een aanrader in ieder geval! (voor als je in bomal bent en je je verveelt)

Mij rest alleen nog die verdomde "l'insoutenable legetere de l'etre"! *grrrr* ik blijf het proberen en steeds heb ik het gevoel dat ik die pas met de gebroken greep gewoonweg niet maken kan! geen schijn van kans, geen beweging mogelijk. Ik weet niet of dit monster mij kan motiveren, maar het steekt wel dat het bijna letterlijk de enige lijn is die ik in Bomal nog niet gedaan heb. Misschien eens proberen met betere temperaturen.

Wel te gek dat Marc "frimeur" kon herhalen! Na beta en uitchecken ging het toch in een paar pogingen. Zag er goed uit! Veel precisie en controle. Cool! maar 8a? mischien dat meerdere mensen er eens in moesten kruipen. Houd vooral rekening met kleine pijnlijke greepjes. Met een effen ondergrond zou het een boulder geweest zijn.

wie wil?

FJ

2 weken Frankenjura zitten er al weer een tijdje op. Eerst was het nog erg koud en zagen we veel rotsen waar het water nog doordrukte. Later was het weer veel te warm! zwembaden en oude stadscentra passeren de revue, veel hefeweizen en BBQ en weinig echt hard klimmen. Een paar erg mooie routes neem ik toch mee hoewel de echte persoonlijke top er voor mij niet inzit deze keer. 'chasin the trane' en 'vögeln verboten' zijn gewoon super! aanraders en klassiekers. Ook in de kleinere getalletjes doe ik veel werk, omdat Britta maar niet aan het voorklimgevoel kan wennen. Zo krijg ik ook in die niveau's vaak mooie routes te klimmen, (spirale en heinz blöd kante om een paar voorbeelden te noemen) de laatste dagen gaat Britta ineens als een speer door 3 keer een 7- te flashen! Way to go; vasthouden dat idee! ;-)

In ieder geval is het gebied groot en gezellig genoeg om keer op keer naar terug te blijven gaan, dat zal binnenkort zeker weer een keer gebeuren. al was het maar voor het lokale bier en het eten!

Mozet en regen

Zaterdag zijn we door veel reparatiestress maar niet meer gaan klimmen, Daarentegen zondag wel. Wat laat in de morgen gaat het onder een buitje door richting westen. Beez of Mozet. De laatste wordt het. Wat is de klimstijl in Mozet toch altijd weer wennen! Dwingende passen en hard gewardeerd in mijn beleving en gladde rots, of je nu 4 klimt of 7. Britta kan in het begin helemaal niets met de klimstijl beginnen. Normaal goed onderweg in 5c's is het vandaag 4-tjes. Net voor de regen komt het dan toch goed door bijna in 1 keer 'lama' te klimmen! volgende keer dus. ik klim met plezier in 'mokey see' 1 van de weinige routes die niet een blokpas heeft maar waar het op weerstand aankomt. toch meer mijn ding. bam bam en unabomber en zo zullen op een terugkeer moeten wachten. om 16:30 werd het toch ineens erg nat. Tijd voor de BBQ thuis op het droge balkon en een voetbalkater later op de avond.

la balle au bond

filmpie!

Hemelvaart in de Elsaß

We zijn na hevige discussie toch gereden. Naar de elsass dus. In de buurt van Strasbourg in Saverne vinden we een F1-hotel, zodat we bij echt slecht weer (zoals eigenlijk voorspeld) toch droog zitten/slapen. Van daaruit zijn Strasbourg en Kronthal en een boel andere gebieden in de buurt goed en snel bereikbaar. Kronthal is eigenlijk ondoenlijk rond deze tijd, door de zuidelijke ligging is het vaak vanaf mei te warm, maar de wolken maken het nu 2 dagen een genot. Licht overhangend in het linker deel en daardoor bij de spaarzame buitjes droog kunnen we toch veel mooie routes doen. Alleen die straat maakt het net niet geniaal. Jammer. Maar je vergeet dat al snel als je de mooie bewegingen op het rode zandsteen maakt. Ik mis jammer genoeg de flash in 'atom jim' doordat bij de laatste moeilijke pas mijn hand in het gat blijft steken en ik mijn evenwicht verlies. Erg jammer en eigenlijk onnodig. Wel bedankt aan Eric en Suan voor de goede bêta. Een dag later probeer ik het nog eens en ik blijk te moe te zijn, een andere keer dus. Hetzelfde geldt voor 'la terre a la une'. Wat een supoerroute! in het midden een crux en ervoor en erna supermooie passen en resistance. Daarvoor moet ik zeker terugkomen.

Zaterdag besluiten we iets noordelijker te gaan klimmen omdat bij het ontbijt de zon genadeloos op ons neerbrandt en kronthal dus direct te warm is. 70 km noordelijker is het iets meer bewolkt en blijven er sporadisch een paar buien vallen. Toch is het goed klimbaar en druk. Marc en ik zien iemand 'la balle au bond' uitwerken en het is duidelijk dat we deze speeltuinroute willen testen. Marc klimt de route dan direct na uitwerken alsof het 7b is. Ik moet 4 pogingen doen omdat ik zoals blijkt de passen in het midden toch net iets anders moet doen. Als het dan gaat is het ook geen probleem en gewoon genot. 's Avonds vinden we in de pfalz een goed eten en lekker bier en treffen we oude bekenden van mij uit Engeland.

Zondag wordt kort en erg mooi afgesloten door aan de hochstein een supermooie en echte pfalzlijn te doen: 'graue wand'. witte wattenwolken en de wind maken het uitzicht echt de moeite waard.

nog 4 dagen voor echte vakantie!

"oude" foto's uit de Pfalz

Ik heb eindelijk bij een vriend de dia's meegekregen die gemaakt zijn in het voorjaar van 2003. Na verwoede scan-avonden heb ik er een paar online gezet. For you entertainement:

klimmen
boulderen

Voor wie het nog niet wist, ik heb er nog wat meer staan.

Weer hinkelsteine

Met beter weer dan ik verwacht had, gaan we weer naar de Hinkelsteine in Nideggen. Stonelove wil zijn project weer proberen, en ik ben wel eens nieuwsgierig naar de bewegingen in die overhang en wil ik ook wel eens de routes in het cementwerk testen aan de 4e hinkelstein.

Boulderend is het er best hoog en met niet ideale afsprong. Volgende keer toch die 2 haken klippen?

Flohtanz is een harde 7c boulder en erg mooi om te zien. Zelf voelde het onmogelijk aan.

de video spreekt voor zich hoop ik.

Weer party!

Jammer genoeg was de enige dag met slecht weer, de zaterdag. Net wanneer mijn goede virend stonelove een party organiseerd in Ettringen.

Het blijkt in Ettringen net iets droger te blijven dan in de hele verdere omgeving. Tussen een paar buitjes blijkt het toch mogelijk te klimmen. Ik doe een leuke cleane route "goldbärchen" en ik begin langzaamaan te wennen aan het leggen van zekeringen. En eindelijk kan ik ASDF ('maar' een 7a+) in het halfdonker afmaken, die toch alles aan statechniek en kantengevoel vraagt.

's avonds wordt het supergezellig met de verkoop van de eerste erg mooie topo op het feest, en veel muziek video's en spelletjes, gecombineerd met BBQ en basaltbier.

Het regent gelukkig minder dan dat ik verwacht had a.h.v. de voorspellingen. Jammer genoeg moeten we op tijd het feestje verlaten, want zondag is moederdag. En ook moeders mogen wel eens een bloemetje gebracht krijgen.

Eifel local!

Zoals de laatste tijd steeds op woensdag zijn we weer met een groepje in de eifel aan de hinkelsteine. Er is altijd volk daar die eigenlijk alleen maar aan de 3e hinkelstein klimmen. Hoewel de routes daar het meest indrukwekkend zijn, is aan de 1e en de 4e hinkelstein genoeg te doen dat de moeite waard is. Aan de 4e is achterdoor een hoekje waar vroeger een klein overhangend wandje is ingeboord met een starthaak en een eindhaak. Tegenwoordig kan je relaxed met crashpad de 'routes' doen. de makkelijkste (zappenduster 8-/8) doe ik nog zonder pad, maar volgende keer gaat het crashpad mee voor de linkse routes/boulders.

Daarna gaan we met zijn 2tjes aan de 1e hinkelstein, om hopelijk mijn 'projectje' van de laatste week af te maken: tattood climb messias. Een route die best mooi is, maar waar het er op aan komt de kleine kiezel te kunnen vasthouden en dan ver doorpakken naar een bak of een randje naast die bak. Ik vind nog steeds dat ik voor mijn klimniveau niet echt goed ben in vingerkracht, dus bij de sleutelpas wil het maar niet lukken. Veel zoekwerk naar oplossingen over waar te staan leveren nog andere mogelijkheden op, maar uiteindelijk lukt het dan toch met bijna dezelfde treden als die ik vorige week gebruikte. Het grote verschil was dat ik naar het randje rechts naast de bak ga, die niet groter is, maar schijnbaar beter bereikbaar. In ieder geval heb ik nog 4 routes over voor mij die ik nog niet gedaan heb aan de hinkelsteine. Een maat van me is al goed bezig in 'flohtanz'. Een vroegere 10- die na greepuitbraak opgewaardeerd is naar 10. Maar Marc twijfelt aan de graad. In de eerste serieuze poging komt ie al tot de voorlaatste pas. Helemaal niet slecht. Ik ben benieuwd wat ik presteer in de route als ik binnenkort eens probeer. Als laatste lukt het Sascha ook nog op mijn aanwijzingen 'mesias' te flashen! helemaal niet slecht. Wat goed vasthouden toch een verschil maakt!

En voor de geïnteresseerden: kom zaterdag naar Ettringen, een vet en relaxed feest aldaar! (check www.stonevibes.de voor info)

Maifeier

Het was weer geweldig in het rode zandsteen.

Als we vrijdag snel aangekomen (via Trier is het vanuit Heerlen maar 3 uurtjes!) eten en drinken we in ehrstein eerst eens wat van de locale specialiteiten. Als even later de groep uit Keulen ook aankomt wordt dit alles nog lichtjes herhaald en is het goed slapen met een gevulde maag en licht hoofd.

Zaterdag gaan we dan naar de Kuhfels waar blijkt dat we de set friends en nuts goed kunnen gebruiken. Langzaam krijg ik toch het gevoel dat met die apparaatjes klimmen best leuk is! Ik probeer ook nog de goed behaakte "das goldene kalb" uit. 9+ zou het moeten zijn, maar dat valt toch tegen. Het voelde echt een stuk zwaarder aan. Ook Marc die toch al heel veel in de pfalz heeft geklommen vond het maar onmogelijk zwaar. Zal wel aan de temperatuur gelegen hebben ;-)

We gaan met zijn drieën nog aan de ernaast gelegen Eselsfels klimmen waar hele mooie routes zitten. Dat blijkt ook! vooral de talwandweg is super!, eerst een mooie spleet van 20 meter die zich toch goed laat afzekeren, daarna een heel mooie wand met superbewegingen en een geinige afsluiting tot op de gipfel. Abseilen maar, en dan blijft het touw door de wrijving op de rots over het randje mooi liggen als we het omlaag willen trekken. In het donker moet 1 van ons nog even heldhaftig omlopen om het touw te redden en vinden we moeizaam de weg terug naar de auto.

Dan zijn we erg laat op het op[eningsfeest van de PK en blijkt er dit jaar geen band te zijn. Wel wordt er een oude film uit 1966 getoond waar maar weer eens te zien is dat we allemaal sissys zijn met onze haken en touwen en zekrmateriaal. Wat een respect voor die gasten destijds!

Het lijkt eerst een lauw feestje te worden maar ergens rond 2 uur zijn een paar muzikanten begonnen met jammen en wordt het met een paar laatste gasten nog een geniale nacht/ochtend waarbij mijn stem het nog net redt tot de zonsopgang. Bij het eerste ochtendlicht teruglopen tussen alle slaapzakken en tenten door, heeft zo zijn charme.

Vanzelfsprekend is er daarna de late morgen met weinig slaap en veel zon, Na een erg rustig en groot ontbijt gaan we naar de Büttelfels waar we toch nog erg relaxed een paar leuke routes doen. De kleine südwand is een heel leuke klassieke lijn waarbij je weer terug in de tijd voelt gaan. Planet der affen is een zeer mooie afsluiting, waarbij het touw maar weer eens te veel wrijving met het zandsteen heeft. Gelukkig komen we nog net op tijd in Maastricht om voor mijn klimmaten de trein te halen.

Het was weer goed 'klimmen'...

Eindelijk tijd voor een blogje over het weekend.

Vrijdag had ik vrij genomen en donderdagavond op een rustige autobahn naar het mooie frankenjura, hoewel de weersvoorspellingen slecht waren. Het bleek wel weer eens dat je altijd rijden moet, teruggaan kan je altijd nog. Maar het was gewoon te gek! ik heb in jaren niet meer zo'n goed en gezellig weekend gehad.

Vrijdag begon niet te goed met regen, maar dat bleek erg lokaal te zijn. Met meerdere mensen is het moeilijk een gebied te vinden waar iedereen wat kan en wil doen. Mijn prjectwensen zullen moeten wachten, en we besluiten de soranger wand eens te bekijken. Er zijn daar voorklimmogelijkheden voor mijn vriendin, projecten genoeg voor mijn maten en ook genoeg zwaars voor mij. In een droog dal is de wand snel gevonden en blijft het ook de hele dag droog. De wand is hier en daar nat, maar er is genoeg te doen en zelfs 'die zwei muskeltiere' is droog. Dus hakken vandaag.

Alle routes zijn aardig tot erg mooi en de toeloop van klimmers naar deze nieuwe wand (2004) is begrijpelijk. muskeltiere wil niet zo lukken maar ik klim veel andere mooie routes.

's avonds moet je in de franken voor 21 uur aan tafel zitten, daarna is de keuken dicht. Deze keer naar weißenohe in de klosterbrouwerij. Erg goed eten en het is schäuferle-dag met kloß en blaukraut en veel en lekker daar gebrouwen bier. Gezellie!

zaterdag is het weer aan het regenen, maar als we naar de heldwand rijden blijkt het ook daar verrassend droog te zijn. Ik doe de 4 laatste routes die ik op deze wand nog open heb. ralf mist zijn project weer, we lunchen laat in de heldbräu met forel en leberkäs mit ei. Het onweersbuitje mag de pret niet drukken want we hadden niet zoveel zon verwacht die dag.

Snel nog naar het gebied 'blechfass' bij Doos, waar Ralf me graag in 'pumpgun' wil sturen. Een erg lange route met een blok in het begin en een erg conti uitklim op kleine randjes. ik mis de laatste pas door ontploffende onderarmen, de 2e poging is dan wel puur genot. ook de 2 routes daar die ik daar nog niet gedaan heb maak ik af en alweer een wand minder! ;-) Ook nu wordt er weer gegeten maar niet zo goed als de dag ervoor.

zondag dan met geniaal weer, mooie temperaturen en veel relaxte uurtjes. We gaan nar de Fellner dolinenwand bij Betzenstein want Britta heeft mij al zoveel gezekerd, het is niet meer dan fair dat zij nu eens veel mag klimmen. Dat blijkt ook! Na eerst een kwartier de idiote tickmarcks uit de falsche hoehleneingang gepoetst te hebben, probeert Britta de route, voelt zich goed en klimt die dan relaxed voor.

Vol goede moed gaat ze haar paniekreacties aan in de volgende 5 aan de wand met de naam 'logisch' waar de crux boven de haak zit en ze haar angsten goed in bedwang kan houden en een mooie on-sight maakt. Te gek! als toetje flashed ze dan ook nog eens een 6 (rechter dolinenpfeiler) die ernaast ligt in toprope! dat was de moeite waard. Ik klim met Stephan de 7-ens die er zitten. Vooral de middelste is erg mooi.

Ik krijg iedereen nog overgehaald eventjes naar de soranger wand terug te gaan, ik was vrijdag al 2 keer op de laatste moeilijke pas gevallen. Er zijn een paar mensen in de route als we aankomen, en ik heb dus al setjes in de wand. Door de andere klimmer doe ik een paar dingen iets anders in de route en de uitklim en als we eigenlijk moeten gaan, loopt het als een trein en kan ik de route 'fietsen'! (filmpje) wat een verschil met de andere pogingen. Het komt toch heel vaak neer op greepvolgorde, focus, en ritme.

Snel nog in Engelhardsberg de buik tot over de rand toe volstoppen met de beste schnitzel die er is en de waanzinnige pfannkuchen met preiselbeeren als toetje. terug naar huis waarbij het onderweg weer regent.

wat een geluk met het weer en wat een goed weekend!

mwa

Over woensdagavond kan ik kort zijn, nog een paar laatste routes op de 3e hinkelstein gedaan en op de 1e zitten rechts van messias nog een 8 en een 7 waarvan de laatste eigenlijk best de moeite is.

Een maat van me doet een poging om de passen van flohtanz 10 eens te maken en het ziet er niet onmogelijk uit. Ik ben door de invallende duisternis iets te gestresst om op de valreep tattoo'd climb messias te klimmen. Iets voor volgende week misschien? Eerst maar eens feesten in de pfalz dit weekend.

Die hards *ggg*

"Gaan we of gaan we niet?", was de vraag op woensdagmiddag? 's Morgens was het best nat weer, maar 's middags is het droog. Toch rijden we (weer) naar de hinkelsteinen. Naar het plasticparadijs kunnen we altijd nog als klimmen daar niet gaat.

Het blijft in het begin nog droog genoeg om op te warmen aan de 3. hinkelstein waar ik als laatste routes die ik nog niet gedaan heb, blutige kante en kombination (de combi van blutige kante en asterix) doe. Lekker lange routes met veel pomp op de onderarmen.

Dan gaat mijn klimmaat ook eens in Norwins projekt kijken. Door zijn andere lichaamsverhoudingen kan ie op een iets hoger treetje staan in de crux en komt snel al aan de verre greep.

Dan kan ik aan de 4e hinkelstein een heel oude rekening vereffenen. Ik was ergens in 1996 al eens hier in de eifel en toen heb ik Bügeleisenkante (9-) proberen te klimmen. Zandig was wat ik me nog herrinner. Het blijkt goed herinnerd, want de band over de overhang is nogal een zandbak! vreemd dat er geen zandvormpjes bij liggen. Nou ja, poetsen maar en de passen even uitvogelen. Direct een poging erachteraan want het is toch beginnen met miezeren, dat beloofd wat voor de uitklim.

De poging loopt soepeltjes, lekker pompig en met de eerste 5 haken als oude roestdingetjes wel spannend maar niet echt afschrikkend. Onder het dak 2 goede haken en over de rand een gigantische en oude ring. Boven de uitklim is nog een goede haak maar daarna geen haak om om te bouwen! dus tot over de rand klimmen, een paar passen in de 3+ uitklim en die weer terug en ombouwen aan de ring. Hopelijk worden de haken een keertje vervangen, want ik vond de route erg leuk om te doen.

In de regen blijft norwins projekt nog wel droog en Marc klimt de route direct!

Dan in het donker nog even Grautvornix klimmen, één van de mooiste routes in de eifel en dan als laatste nog de passen in "tattoed climb messias" proberen. Dat zal niet vanzelf gaan! pfffff...

Toch zijn we lekker buiten geweest. Hopelijk heb ik de komende dagen in de Frankenjura droger weer.

Een perfecte dag

Zondag had ik weer in Nideggen afgesproken. We zijn op tijd vertrokken om klim-tickets te krijgen. Maar op dit moment loopt het nog niet zo een storm met klimmers in Nideggen. We zijn de eerste aan de hinkelsteine en we doen een paar 6b's waar de vingers goed van warm worden op de koude kiezels. Gaandeweg komen er meer mensen en ook de zon erbij. Ik klim nog een half vergeten route (quartetriss) op de derde hinkelstein die eigenlijk verdomd mooi is!
Daarna de pompige routes "himmelsleiter" en "Phönix aus der asche" onsight.
Het loopt lekker en het is tijd de setjes in "norwin's project" te hangen. Dit is een 6b met op het einde 2 krankzinnige harde passen die alles direkt 7c maken. Eerder ondankbaar maar toch heeft het wat. Vrijdag had ik al eens de passen geprobeerd. De omstandigheden zijn geniaal en bij een tweede poging lukt het vandaag! Blij dat ik me zo lekker voel klimmen, gaat het verder aan de 4e hinkelstein. Hier had ik vrijdag al 2 mooie routes gedaan. Maar er bleven toch nog wat routes over voor een paar pogingen. De route "schattenspiel" is niet erg mooi en stoffig en brokkeliger dan andere routes in de eifel. Een totale afrader dus.
Maar de 7c ernaast, "testpiece" is weer verrassend mooi en atletisch. Ik heb er fun in . Bij de eerste poging raak ik een greepje kwijt die ik in de crux wilde gebruiken, andere oplossing bedenken die direct daarna raak is.
filmpje van de route
Dan nog maar de combi traverse "fürst der finsternis". een route die van rechts naar links door de overhang uitkomt in de crux van "restpiece". Ik vind de route zwaarder dan "restpiece" zelf, omdat ie veel meer pompt. Wel een te gekke lijn om te doen.
Om het af te leren dan nog "herr der kiesel" die de instap van "revival" combineert met de uitklim van "rest in peace".

Een aardige 7b die men eens gedaan kan hebben. De twee originele lijnen zijn meer de moeite waard.

Al met al een super dag met perfect weer en wrijving en veel leuk volk om mee te socializen. Zo mogen er meer dagen komen!

Nideggen

Snel na het werk even naar Nideggen, de hinkelsteine zijn weer open. Met een paar vrienden na heel lang niet meer daar geweest te zijn, toch weer onder de indruk van de wanden, vooral de 3e hinkelstein is een mooie wand met allemaal heel lonende routes. Toch ga ik direct naar de 4e rots waar nogal wat routes zitten tussen de 7b en 7c.  Revival blijkt leuk te zijn, en het is puur genieten in de 2e poging. De route ernaast zou herr der kiesel moeten zijn of rest in peace. Het is heel onduidelijk uit de oude culttopo die ik nog heb, wat nu wat moet zijn. We pakken de meest logische lijn en ik denk na later een andere topo gezien te hebben (www.stonevibes.de) dat we een soort halve combi gedaan hebben, in ieder geval heel vette passen en zeker de moeite van het klimmen!

Daarna aan de 3e hinkelstein nog eens norwins projekt proberen. het gaat hier maar om 2 passen bovenin de route. En wat voor passen! Hopelijk kan ik hem zondag afmaken. Bij het uitwerken leek het er toch wel erg op dat het moet gaan.

Als laatste nog de setjes uit de supermooie parasit oben. Die ik zelfs nog uitklim. Een mooi begin van het weekend!

Lot en Dordogne

Weekje klimmen in de Lot

Zo, eindelijk tijd voor een blogje.

Afgelopen dinsdag teruggekomen uit frankrijk waar ik met vriendin eens de klimgebieden rond de rivieren de dordogne en de lot bekeken hebben.

Opsommend, kleinere gebieden dan we van frankrijk gewend waren, een mooie streek, en veel kastelen!

We zijn begonnen bij Jouissac waar we ontbijten en de topo van lot kopen. Er staan een aantal gebieden in de topo, allemaal in het departement de Lot. Autoire, Milhac, Montcabrier, Vers, Arcambal, saint Gery, vallei van Célé, cregols (boulderen), vallei van Lot.

Diezelfde dag bekijken we waar Milhac eigenlijk ligt en doen een dappere poging om het wandje te vinden. Na veel navraag en gezoek komen we er uit. Het valt een beetje tegen, en alleen als je echt dicht in de buurt bent om een keertje te gaan klimmen kan je het doen. Plan er geen heftige vakantie voor.

Net naast dpt. Lot ligt in dpt Aquitaine het bekendere gebied Ceou aan de rivier de Ceou die even later in de dordogne uitmondt. Ceou ligt naast een kastelengehucht boven een camping met tentplaatsen, mobile homes en een gite d?etape. Vandaar is de klim 8-9 minuten en je staat aan de rots. Een uitgestrekte wand tot 40 meter hoogte, waar naar mijn mening de mooiste routes op de rechter helft zitten. Vooral secteur cathedrale lag me wel ;-)  Het kalk heeft een hoog gehalte aan zand, zoals in delen van buoux, dus ook de oude routes hebben geen echt gladde treden.

Hier probeer ik een 8a die als enige sleutelpas een idioot zware dynamische kruis-dyno heeft (vanaf een mono breed op een geboorde tridoigt en dan kruislings naar een verstopte bidoigt). Als er mensen zijn die dit statisch kunnen, chapeau. Ik kon het in ieder geval niet en heb na veel pogingen en variaties als frustratie de 7c ernaast, onsight gemist. Nou ja. Er zitten in ieder geval genoeg mooie andere routes daar voor 2 dagen plezier. En de omgeving en de camping zijn aanraders.

Na een regenachtige rustdag bekijken we kasteel na kasteel en komen langs het oude dorpje Rocamadour en even later in Autoire. Daar ziet het klimgebied er wel naar uit dat ik eens terug wil komen. Licht overhangend de ene colonne na de andere. Iets voor volgende keer als we in de buurt zijn.

Verder naar de een andere camping in de vallei van de lot. Bij het dorp Vers ligt de leuke camping cheneraie die ook erg goedkope mobile homes heeft. Vooral met 4 personen hoef je voor het geld zeker geen tent mee te nemen, en dan heb je een dak, een koelkast, fornuis, stroom, gas, douche enz. enz.

Het klimgebied iets verderop (4 km) is al een heel stuk mooier. Steeds die holle gele buiken met verticale uitklimmen en vooral veel afwisseling en variatie. Ik doe een paar mooie makkelijke en wat moeilijkere routes. ?s Avonds werk ik een 7c+/8a uit waar ik eerst niet in geloof omdat ik helemaal niet zo goed ben in echt verticale gekrabbel op minigreepjes. Maar ik vind de passen doenbaar en mooi. Dus pogingen en een verrassend moeilijke uitklim erbij. Een dag later lukt het en ik lijk toch waarempel langzaam maar zeker met kleinere greepjes om te kunnen gaan in verticale routes. En of le homme heureux nou 7c+ of 8a is; in Freyr waarschijnlijk 7c+ maar het is hier geen Freyr. ;-) Ik geef het de voordeel van de twijfel, ook in vergelijk met veschillende 8a?s in Freyr die ik al vaker geprobeerd heb.

Andere dagen heb ik eens naar andere 8a?s gekeken in het gebied, maar dat leek me niet het mooiste dat Vers te bieden heeft. Soms gehakt en zo. Wel ziet chrysalis er erg mooi uit. Maar 8a+ in 2 dagen zal me normaal niet lukken. Dus doe ik mooe andere routes die wat minder hard zijn.

Ook zijn we een middag in Arcambal. Een heel ander gebied, met hard, grijs verdonachtige kalk. Erg korte routes met nog kortere cruxen in het begin en een gatenuitklim. Niet zo indrukwekkend en soms nogal pijnlijk. Niet mijn ding. Zelfs een 7a wil niet zomaar lukken.

Dan saint Géry. Erg mooi gelegen maar met de heftigste aanloop naar de rots. Er zijn alleen zuidoostwanden dus het is pas ?s middags niet te warm als de zon eens een dag schijnt, anders ga je kapot in de lange routes. Er zijn ook weer veel overhangen en soms wat colonnes maar de meeste routes die ik gedaan heb kwamen toch neer op (bijna) verticaal en ruwe rots. Hier en daar natuurlijk de gladde uitzondering. Ook weer een paar 8a?s gechecked maar niet echt de moeite gezien de tijd. Te lang of heftige sleutelpassen op maar 1 of 2 bewegingen en ook te weinig tijd om niet andere routes te doen. Dus veel 7^e graads routes die mooi tot echt erg mooi waren.

Ook zijn we nog een dag in Moncabrier gaan klimmen. 50 minuten rijden vanaf Vers naar het westen door de mooie wijnstreek bij Cahors.

Montcabrier is weer anders dan de andere rotsen in de streek. Niet te hoog, maar vooral gaten klimmen en blokpassen. In het begin vinden we het er niet zo leuk. Maar gaandeweg komt het gevoel en het plezier in de routes. Er zit in het linker deel een valk te broeden en dat geeft extra cachet aan het geheel die dag. Alleen zouden ze hier net als in België of Duitsland een schild en eventueel een afzetting moeten zetten. Er is zelfs geen waarschuwingsbord opgehangen!

Nog kort even de 2 overige valleien vermelden. In Célé liggen een 5 tal rotsen bij elkaar in de buurt en op het terrein van het activiteitencentrum ?amis du Célé?. Leuk voor de variatie en klimmers tot 6b even aan het buro vragen of de secteurs vrij zijn.

Ook in vallée de lot liggen wat kleine rotsjes die eerder niet lonend uitzagen als je ook naar Vers of saint Géry kan gaan.

Voor de rest hebben we veel oude dorpen en steden gezien. Je kan je in de streek van de perigord en de quercy goed vermaken met michelingidsjes en stadswandelingen door Cahors, Sarlat, Rocamadour, Figeac, st Cirq lapopie, Jouissac, Castelnaud, enz. Ook de wijnstreek ten westen va Cahors heeft veel moois te bieden. Een beetje cultuur dus.

In ieder geval een mooi begin van het buitenseizoen in het touw.

Warm weekend

Bijna een zonnebrand opgelopen aan de allegne in Freyr. wat een weertje.

Jammer genoeg was het klimtechnisch niet al te best. Tussen de oren klopte er niet veel van zaterdag. Naja, het kan niet altijd feest zijn.

Zondag weer eens naar Gerolstein in het zuiden van de eifel. Een mooi klein gebiedje met zowel gemakkelijke als moeilijke routes. Er zit ook een 8a variant van een heel mooie 7a met maar 3 knoeperharde passen door het midden van een dakje. Het leek mij doenbaar, ware het niet dat ik weer eens te dikke vingers heb voor de eerste pas op een mono. Dan blijkt ook nog eens de voorlaatste greep in de crux gewoonweg pijnlijk te zijn. Dus slechte zin gekregen en opgehouden verder te proberen. Er zijn genoeg andere routes in de wereld om te proberen die een stuk mooier zijn.

We hebben wel genoten van het mooie licht en de voorjaarszon en een paar gemakkelijkere routes. Op naar de beste klimmaanden van het jaar: april en mei.

Eindelijk!

Wat een goed idee van een maat van me om een middag vrij te nemen en naar Freyr te rijden. Het weer was gewoon geniaal. Bijna te warm op de allegne (!) na een beetje opwarmen, troucage proberen. De vriend was er al een tijd mee bezig en had steeds problemen met de overhang op 2/3. Ik probeer een flash en kom ook op dat punt eruit. Toch nog te koud, maar nu kan ik de route nog meer genieten. Veel kleine treedjes (typisch) en best op weerstand. Ik verknal nog 2 pogingen maar op het einde een verrassing: het lukt toch nog! Echt een aanrader in de graad.

Het seizoen is geopend (hopelijk) en nu vaker naar freyr. Misschien leer ik eindelijk eens op mijn voeten staan...

AARGH!

Ik wil buiten klimmen!

In de hal is het echt wel gezellig en zo, maar er gaat toch niets boven echte rots in het weekend of na het werk. bijna is het zomertijd en dan kunnen we weer!

hopelijk is het snel een paar weekenden droog, koel weer voor de mooiste condities van het jaar.

(moest ik even kwijt)

Opening Wupperwände

Zaterdag 18-2 wordt de DAV-kletterhalle 'wupperwände' in Wuppertal geopend.

De mannen die daar bouwen en het beheer gaan doen, ken ik best goed en ik heb de laatste weken regelmatig routes gebouwd. (check de link en zie mij op 1 van de foto's in de overhang met een paar emmertjes)

Afgelopen zaterdag heb ik ook zelf een paar foto's gemaakt van een hal die bijna klaar is. Wat een beauty! hoogkantparket met vloerverwarming eronder. Ruimte en gewoon superwanden!

Dus als je ooit in de buurt komt, ga zeker een keertje naar binnen.

www.wupperwaende.de

Snowboarden was weer eens geniaal! als afwisseling en met gewoonweg perfect weer (net onder nul, volle zon en genoeg sneeuw) in Willingen heerlijk 2 dagen naar beneden glijden.

Omdat we er al op vrijdag waren, was het gewoon leeg! De piste vaak voor ons hlemaal alleen. 's avonds goed eten en vroeg het bed in. Dat boarden een andere sport is, is te merken, 's nachts word ik regelamtig wakker van de stijfheid en 'pijn' in mijn lijf. Maar zaterdag nog een keertje op de plank. Nu is het wat drukker maar het is nog goed te doen, en met die zon is het gewoon fantastisch.

Zondag dan naar Wuppertal waar Sascha eindelijk zijn klimhal aan het bouwen is. Wat een mooie wand! ongelooflijk mooi gevormd, overhangend en afgewerkt. De beelden op de site zijn verouderd. Ik had mijn camera mee moeten nemen. De grote wand hangt op 15 meter hoogte minimaal 13-14 meter over! Dat is hard bij het bouwen, maar het resultaat mag er daarna ook zijn! Iedere route hier zal toch zo'n 40 tot 60 passen hebben en onder de 6c-7a schroeven wordt moeilijk. De hele hal ziet er super, ruim en mooi uit en check eens die boulderwanden! Ik heb menig halletje mogen zien maar dit is toch wel impressive! De opening is op 18 februari. Ik zal zeker proberen om nog een keer te gaan bouwen. Vandaag in ieder geval rustdag, ik voel de meeste spieren wel, na 3 heftige dagen.

Pfalz filmpje is klaar

Hier kan je het downloaden (rechtermuisklik/save target as... werkt het beste).

Sneeuwboulders

Wart een mooie uitzichten heb je in de pfalz toch! Met sneeuw en temperaturen onder nul is er wrijving op het rode zandsteen. Gaan dus!

We rijden zaterdagmorgen naar Forsthaus Annweiler om voor mij vooral te proberen "klockwerk orange" af te maken die ik 2 jaar eerder net gemist had.

De ijspegels hangen links van ons, maar door windstilte en een zuidwand kan ik 's middags zelfs in het shirt klimmen! Aan het aantal pogingen lag het niet, maar toch is het weer net niet gelukt om klockwerk te klimmen.

Wel heb ik een paar andere dingen gedaan die erg de moeite waard waren en had veel plezier met de rest te spotten en te motiveren.

's avonds aan het lokale bier en de even lokale flammkuchen.

Het is nog altijd vroeg donker in januari en zonder tent wordt het 's nachts erg koud. Maar goed materiaal is het halve werk. Buiten slapen heeft toch zo zijn charme.

Zondag dan door nog mooier ijslandschap naar het gebied wartenberg.

Daar is het erg druk, dé wand met de hele dag zon en veel mooie boulders in alle moeilijkheden. Ik heb er niet zo veel zin in en baal nog steeds van zaterdag, maar na opwarmen lukt sharkfin extended flash door supergoede aanwijzingen van een local.

Mijn wens voor wartenberg is "doppelt hält besser". Een super lijn met geniale bewegingen en een niet te makkelijke uitklim. De rest amuseert zich te pletter op de vele heelhook starten en doordrukken naar de kleine randjes. Zelfs het bleau-plaatwerk is in dit geied terug te vinden.

Mijn wens komt vangdaag wél uit, doppelt lukt bij de late middagzon en we proberen nog zoveel mogelijk bewegingen te maken in andere boulders voor we terug moeten.

Het filmpje hoop ik morgen klaar te hebben, dan nog iemand vinden die serverruimte wil lenen. ;-)

Bleau

Zoals op veel forums te lezen was, waren veel mensen in bleau met de kerst. Zo ook ik met de vriendin en een paar vrienden in een gite in bourron marlotte. Erg gezellig en lekker warm met een goede douche en lekker eten.

Jammer genoeg was het wel bijna de hele week slecht weer. Mar toch hebben we ons niet verveeld omdat we altijd nog voor ons onbekende gebieden konden gaan bekijken en de zware boulders ontdekken voor als we weer terug zullen komen als het beter weer is.

Zelf heb ik een paar zware boulders geprobeerd, maar de hele week wilde het steeds maar nét niet lukken. Best frusterend eigenlijk. Maar nog meer reden om terug te gaan.

Daarnaast heben we ook als groep vaak gele of oranje boulders gedaan. Moeilijke problemen zijn natuurlijk gaaf en uitdagend, maar met een groep vrienden het "bleaugevoel" krijgen is toch wel erg leuk. Die circuits in bleau zijn toch wel iets unieks.

Hopelijk kunnen we snel weer terug naar het magische bos ten zuiden van Parijs om nieuwe gebieden te gaan ontdekken, oude projecten af te maken en de wrijving te genieten. En anders zijn er in België en Duitsland nog veel boulder- en klimgebieden te vinden voor de droge weekenden. En de dagen worden alweer langer!

Iedereen een succesvol (klim-)jaar gewenst!