De laatste tijd is het niet veel klimmen dat de klok slaat. Maar zo nu en dan kom ik nog wel buiten de deur met een touwtje en een pofbuil. Zondag was eindelijk Britta weer eens erbij. Zo lang geleden dat we samen eens waren klimmen, dat het toch echt weer een plezier is. En dan ook nog samen een nieuw gebiedje ontdekken! In Hotton waren we nog niet geweest. Het blijkt iets verder rijden te zijn dan Bomal, en het ziet er best aardig uit. Hoog genoeg om indruk te maken en met lekker veel makkelijke routes. De eerste is direct de langste: walter pijler. Een erg mooie lijn over een graat die best de moeite waard is. Voor de rest doen we nog veel lange routes rechts daarvan, waarbij het er steeds op aankomt om de instappen door te hijsen, daarna is het steeds gebeurd en genieten van de zon in de uitklim. Britta heeft echt wel nog het klimmen in het lijf, de technische oplossingen komen nog als vanzelf. Nu weer die conditie opbouwen voor de grote vakantie eind juli.
Zelf doe ik nog een mooie lijn grand Marc, met best een conti crux op het einde. Als afsluiter nog even 'schmickel schmackel' proberen. Erg kort en met boulderpassen blijkt het een aantal pogingen waard. Atletische instap en dan 6 harde passen waarbij ook een mono ge-deadpoint moet worden. Het lukt maar nét, maar dat is genoeg. Hier komen we terug aan het water voor meer routes.
