pfff!

Z0, mooi lenteweer en eindelijk tijd om naar buiten te gaan. Donderdag spreek ik met de locale goeroe af in de bomal/hotton streek: Patrick Lanners. Het wordt Tabreux. Vorige keer was niet alles droog, dus vandaag wordt het routes klimmen die ik toen nog niet gedaan had. De 7a+ en de 7b rechts staan nu niet onder water van de Ourthe, die vallen dus. Vooral de 7b vind ik knalhard, met een mooie inklim en een harde crux. Zelfs daarna kan je nog vallen. Ook de mooie en technische motocross moet er snel aan geloven. Dan blijft alleen nog kung fu over. Een mooie lijn en een snoeiharde dyno in het midden maken dit een kleine beauty. Ware het niet dat Patrick na uitchecken van de dynopas bevestigd dat de pas vroeger veel makkelijker was. Het is onstabiele rots en dus breken er nogal wat tussengreepjes en treetjes uit. Ik kan de dyno ook bij veel proberen niet 1 keer maken. toch zwaarder dan 8a? ik denk het wel. Hopelijk vinden we ooit een oplossing.

Vrijdag dan de hele dag voor Freyr met Paul. Op tijd erheen en perfecte omstandigheden aan het water. Op de pape heb ik nog genoeg routes niet gedaan, dus opwarmen in groenlandaes, verre haakafstanden na een  harde instap. De handen merken de ruwe rots van gisteren. Dan doe ik le franciase; een dubbele lengte die er erg mooi uitziet, net naast de klassieker 'le pape'. Ik verslik me in het middenstuk en ga psychisch nogal kapot. Erg spannend en bibberig. Maar het einde maakt alle spanning waard. Luchtig en een mooie crux over het dakje. Maar ik moet wel even gaan liggen en bijkomen. Dan tijd voor Pauls project van vandaag, uitwerken van 'cocaine fingers' en ik wil weer eens naar 'god s(h) ave the queen' kijken. Het blijft toch een wensroute. Maar donderdag en die opwarmer van net heeft teveel van mijn rust gekost, dus ik durf/kan vandaag niet de moeilijke pas vanaf het tweede vaste setje te maken. Ik zeker daarna Paul in een mooi geklommen cocaine fingers en we hangen direct maar eens 1 van de mooiste lijnen van freyr in: 'lachez les fauve'. Het blijkt dat alle tickmarks daar van Monique zijn die de route donderdag al geklommen heeft. Ik verbaas mezelf door in toprope (ja je leest het goed: petje in toprope) dat ding te flashen! Volgende keer als ik meer rust tussen de oren heb, ga ik deze zeker nog eens voorklimmen, wat een beauty! Daarna maakt Paul de passen ook, en heeft misschien wel een nieuw project erbij.

Toch een mooie dag, jammer genoeg hebben we geen tijd meer voor een pint bij chamonix. dat doen we de volgende keer weer.

lente!

tjonge, wat is het toch fijn in het zuiden te wonen. om 12 uur in de auto om iets na 13 uur aan de ourthe bij bomal Corneille. Ik heb afgesproken met Harold, en die had al veel getraverseerd. We doen snel de gladde l'arete en stappen door naar aubain. Daarna denken we sensuel emoi te doen, maar we komen in een route die ik toch al eens gedaan had. De route vind zich rechts van le dix de der en is een harde 7a. Super mooie bewegingen en een goede pomp door de kleine regletjes.

Dan moet ik maar eens gaan kijken in de nieuw behaakte 'case pipe'. een oldskool 7b die eigenlijk gewoon 7c is. links instappen en op de laatste goede tree het tweede setje inklippen. Dan direct een redelijk ondiepe mono, waarbij mijn middelvinger niet past, dus moet ik het maar met de ringvinger proberen. vanaf nu minitreetjes en dan gaat de linkerhand over de mono op schouder op een slecht blokje en gas geven naar een verre breedtepas in een goede greep. Dan met nog steeds slechte treetjes maar betere grepen al snel naar de nog enigszins moeilijke eindpas. ook hier is de truc om de voeten op de goede plaats te hebben en valt die pas nogal mee.

Nadat Harold jammer genoeg de moeheid voelt in de 7a en een voetfoutje maakt, lukt mij daarna verbazend direct de beschreven route. Er is nog tijd om een andere route uit te werken. Een (volgens mij) nog niet herhaalde route in corneille: Bladerunner. boven l'arete door de grijze wand, een viertal bikkelharde passen en een uitklimmetje. manomanoman, 7c me hoela, volledig uitgestrekt naar een zijgreep, voeten bij de handen in de overhang en even ver dynamisch in een mono vallen, daaraan ook nog klippen en blijven persen voor een volledig uitgestrekt te halen zijgreep. Dan is het al voorbij. Moet wel kunnen, maar dit is ook weer goed 8a in plaats van 7c. Wel mooie bewegingen en zeker de moeite waard. Hopelijk kan ik eerst de oude haken vervangen, want die zijn wel erg discutabel. en mijn enkels (of erger) breken op het terrasje hoeft voor mij niet.

Al met al een mooie lentedag aan de ourthe waar het water erg hoog stond.