Alweer een weekendje droog weer.

Zaterdag Ettingen met Suan! Erg relaxed behalve de file bij Düren. Suan en Harry waren voor het eerst in Ettringen. Dus eerst maar eens een rondleiding door het gebied. Het wordt uiteindelijk de sector Mordor. We doen een paar lange moderate routes, goed behaakt en meer schaken dan klimmen volgens Suan. Ik haak nog een paar routes af die wat meer Ettringen gevoel geven en Suan gaat voor de 'klassieke' cool running. 1 van de meest portklimmerigste routes in Ettringen. Het ziet er goed uit, Suan vecht, ik motiveer en bij de laatste wat subtiele pas is de koek jammer genoeg op. Nét niet! erg jammer en suan baalt natuurlijk.

We gaan verder in de Sector grotten. Ik probeer mijn projectje nog eens, maar nu zijn de grepen nog vochtiger dan vorige keer. Direct stoppen maar en 'die wilde kerle' toppen. Daniel Jung heeft hier een verlenging gecreëerd door onder in de grot een traverse te bedenken die aansluit aan de route. Ik krijg de traverse snel onder de knie, maar moet passen voor de laatste pas die de aansluiting geeft aan de 8+. En of ik het geprobeerd heb! Net als Suan in 'Diablo' pogingen trekt na het uitwerken. Ik kon hem van goede bêta voorzien omdat ik de route 2 weken geleden gedaan heb. Bij de 4e poging komt Suan héél ver maar ook hier lukt het nét niet! Maar toch een heerlijk dagje hakken, een frietje als afsluiting (volgende keer eten in de Eifelperle met een basaltbiertje) en de volgende dag een date met Jeroen in mozet.

 Ook hier weer een heerlijk dagje. Perfect weer en rust aan de rots. Zoals Suan zaterdag ook al zei, altijd rijden, dat het echt veel regent is zelden. We warmen op in 'Gibbon' en 'Korhoen'. En ik neem de gelegenheid om 'Kwal' eens te proberen. Net als zo vaak in Mozet is het boulderen. 4 passen en en korte uitklim. Lukt best. Jeroen gaat voor 'Kaketoe' en 'Vink' en ik besluit vandaag een gooi naar 'Unabomber' te doen. Bij het uitwerken word ik verrast door het middenstuk dat moeilijker blijkt dan het einde, waar ik de problemen verwacht had. Verticaal en Mozet waardig, deze route is technisch en op echt kleine greepjes. Zoals ik vaker roep, niet mijn ding, maar wel een uidaging. Na het uitwerken gaat het om pogingen trekken. Het blijkt om 1 pas in het midden te gaan, als ik na nog een poging toch een andere volgorde vind, is het dircte daarna raak. Super flow en zonder problemen geniet ik van het gevoel zelfs in Mozet goed op kleine treedjes te kunnen staan.

Jeroen gaat voor de mooie 'Adrenaline'. Met een openbaring wat voetbelasting en gewichtsverplaatsing betreft, knokt ie zich tot aan de ketting. Voldoening achteraf.

Het was ook een dag met losse grepen. Als Jeroen in 'monke see, monkey do' probeert de boulderen, trekt naast ons een klimmer de grote ondergreep boven het dakje van de crux van 'Babylon by bus' volledig los. Hij komt in het touw te hangen met(gelukkig) de greep zo groot als 2 broden nog in de handen, en kan zich laten zakken. Het blijkt voor de route niet echt een ramp, het gaat ook zonder.

En later in 'Valk' tik ik onderin ook een greep eruit, die wel erg instabiel was. Ik pak 'm zo uit de rots. Maar ook hier geen nood, ik kon na zoveel keren in Mozet die route geprobeerd te hebben, eindelijk voorbij de 2e haak komen! Volgende keer afmaken, wat een aparte route!

Op tijd thuis en 's avonds de spierpijn genieten. Hopen we op meer van deze weekends!