Het was weer geweldig in het rode zandsteen.
Als we vrijdag snel aangekomen (via Trier is het vanuit Heerlen maar 3 uurtjes!) eten en drinken we in ehrstein eerst eens wat van de locale specialiteiten. Als even later de groep uit Keulen ook aankomt wordt dit alles nog lichtjes herhaald en is het goed slapen met een gevulde maag en licht hoofd.
Zaterdag gaan we dan naar de Kuhfels waar blijkt dat we de set friends en nuts goed kunnen gebruiken. Langzaam krijg ik toch het gevoel dat met die apparaatjes klimmen best leuk is! Ik probeer ook nog de goed behaakte "das goldene kalb" uit. 9+ zou het moeten zijn, maar dat valt toch tegen. Het voelde echt een stuk zwaarder aan. Ook Marc die toch al heel veel in de pfalz heeft geklommen vond het maar onmogelijk zwaar. Zal wel aan de temperatuur gelegen hebben ;-)
We gaan met zijn drieën nog aan de ernaast gelegen Eselsfels klimmen waar hele mooie routes zitten. Dat blijkt ook! vooral de talwandweg is super!, eerst een mooie spleet van 20 meter die zich toch goed laat afzekeren, daarna een heel mooie wand met superbewegingen en een geinige afsluiting tot op de gipfel. Abseilen maar, en dan blijft het touw door de wrijving op de rots over het randje mooi liggen als we het omlaag willen trekken. In het donker moet 1 van ons nog even heldhaftig omlopen om het touw te redden en vinden we moeizaam de weg terug naar de auto.
Dan zijn we erg laat op het op[eningsfeest van de PK en blijkt er dit jaar geen band te zijn. Wel wordt er een oude film uit 1966 getoond waar maar weer eens te zien is dat we allemaal sissys zijn met onze haken en touwen en zekrmateriaal. Wat een respect voor die gasten destijds!
Het lijkt eerst een lauw feestje te worden maar ergens rond 2 uur zijn een paar muzikanten begonnen met jammen en wordt het met een paar laatste gasten nog een geniale nacht/ochtend waarbij mijn stem het nog net redt tot de zonsopgang. Bij het eerste ochtendlicht teruglopen tussen alle slaapzakken en tenten door, heeft zo zijn charme.
Vanzelfsprekend is er daarna de late morgen met weinig slaap en veel zon, Na een erg rustig en groot ontbijt gaan we naar de Büttelfels waar we toch nog erg relaxed een paar leuke routes doen. De kleine südwand is een heel leuke klassieke lijn waarbij je weer terug in de tijd voelt gaan. Planet der affen is een zeer mooie afsluiting, waarbij het touw maar weer eens te veel wrijving met het zandsteen heeft. Gelukkig komen we nog net op tijd in Maastricht om voor mijn klimmaten de trein te halen.
Het was weer goed 'klimmen'...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten