machinepolitie

Wie kan het rebusje in de titel oplossen? tip: denk Freyr en voetenwerk.

Ik was weer eens onderweg naar Freyr zoals al vaker dit jaar. Er zouden een aantal mensen daar aanwezig zijn om mee te klimmen. Aangekomen aan de pape zijn Suan en Heidi lekker bezig met opwarmen en zie ik ook Rudi en Tom. Daar past het goed, de setjes hangen in Rudi's project: 'bourin malin'. Die gebruik ik als opwarmer en ga daarna eens bedenken wat ik op de pape dan zo alles nog kan klimmen. Alle eerste lengtes heb ik al gedaan hier, dus blijft er niets anders over dan hoger op de wand te gaan kijken. Het wordt eerst maar eens de lange variant van 'Hazewee à Laeken'. Na het eerste deel krijg je een 5e graads middenstuk met een relais waar een nohandsrest het makkelijk maakt. Dat betekent ook dat de waardering voor de verlenging die komen op zich staat, je kan je helemaal uitrusten voor het laatste stuk. De instap vanaf het relais is mooi met grote grepen à la Dave. Dan links onder het dakje door en dan de pijler op waar de 'hamer' hangt. Super technisch en goed zoeken naar de juiste greepjes is dit een mooie en luchtige passage. Na goed gepompt alles uitgewerkt te hebben kan ik nadat Tom malin intikt, nog een poging doen. Ik heb het goed uitgewerkt en ik kan genietend naar de ketting. Maar niet zonder gemerkt te hebben dat je de juiste treetjes nodig hebt bovenin!

Rudi vindt de juiste flow en kan eindelijk bourin malin klimmen. Ik had op de terugweg van boven de setjes zomaar eens in robocop gehangen. in 1998 was ik hier al eens met Suan in Freyr en ben toen hier in gekropen. Na een nachtmerrie op voeten heb ik toen in de topo geschreven: 'robocop nooit!'. Maar na zoveel tijd denk ik dat ik iets beter heb leren staan en dat het tussen de oren ook anders werkt. (dat heet geloof ik ervaring) dus ik doe weer eens de instap van Hazewee en kom op het relais. Nu rechts van het dak naar een erg goede rust waar het spelletje direct begint. Een paar locals geven me de tip voor de eerste bewegingen. Dit voelt dan ook direct aan als de lastigste pas. Ik krijg mijn linker voet maar niet hoog genoeg om met links naar de goede bidoigt te komen. Daarna is het kruisen, diep ademhalen en in de ondergreep oplopen en met erg kleine zijgreepjes naar het laatste setje kruipen. Hier een gekapte randje, linker voet hoog en naar de goede grepen in de overhang. Zover de theorie.

Tom klimt met veel vechten 'samarkande' als ik intussen een goed gesprek voer met Ian over sjakies, navels en kettingen. Dan kan ik alweer de instap van Hazewee doen en kom langs het dakje op de rust van robocop aan. En poging na poging krijg ik die linker voet niet op een goede tree! Vliegles is het parool. Het is lang geleden dat ik zo gefrustreerd ben geweest. ik ben vandaag mentaal sterk genoeg en wil graag dit project afsluiten. ik heb de laatste tijd genoeg routes uitgewerkt hier, maar nog niet afgemaakt, niet nog eentje erbij alstublieft. En dan ineens: ik pak de goede rand met links ga iets hoger staan om de slechte rand met rechts te pakken en in 1 vloeiende beweging heb ik ruimte om mijn voet heel hoog te zetten! De moeilijkste pas is ineens geen moeilijkste pas meer! Ik kan relaxed naar de bidoigt en kruisen. Nu ademen en vertrouwen hebben. In de ondergreep oplopen gaat bijna mis, ik krijg geen druk op mijn voet rechts! Kom op, hoger kruipen en staan, staan! met niet al te veel om vast te houden moet ik nu nog het touw in dat setje zien te friemelen. Rustig blijven, ademen, tijd genoeg, vertrouw je voeten. en friemelen wordt het, maar ik krijg mezelf uiteindelijk gezekerd. Nu is het niet moeilijk meer. Kruipend naar het laatste setje, de goede zijgreep en klippen, het laatste randje met rechts, voet hoog en doormeppen, dan is de luchtige uitklim een formaliteit. Wow! da's niet verkeerd! Ik heb robocop geklommen! Wat zeg je daarvan? Het blijft een leuk gevecht in mijn hoofd tussen de gedachten en gevoelens uit '98 en dat wat zojuist is gebeurd! Wat een hoofstuk in mijn persoonlijke Freyr dagboek!

Tom is aan het knokken in 'Freedom'. Na mijn succes kan ie zich nog motiveren om heel zuiver en foutloos de crux te klimmen en ook deze route mee te nemen. Ik geniet nog met pijnlijke vingertopjes van 'belle isa' en 'les murs ont des oreilles'. Wat een geniale lijn is dat. Doe jezelf een plezier als je 6c kan klimmen en ga eens naar deze lengte en geniet!

Voor iedereen was het een uitermate geslaagde dag! dit alles wordt natuurlijk afgesloten met een orval/duvel/maes in le chamonix.