Z0, mooi lenteweer en eindelijk tijd om naar buiten te gaan. Donderdag spreek ik met de locale goeroe af in de bomal/hotton streek: Patrick Lanners. Het wordt Tabreux. Vorige keer was niet alles droog, dus vandaag wordt het routes klimmen die ik toen nog niet gedaan had. De 7a+ en de 7b rechts staan nu niet onder water van de Ourthe, die vallen dus. Vooral de 7b vind ik knalhard, met een mooie inklim en een harde crux. Zelfs daarna kan je nog vallen. Ook de mooie en technische motocross moet er snel aan geloven. Dan blijft alleen nog kung fu over. Een mooie lijn en een snoeiharde dyno in het midden maken dit een kleine beauty. Ware het niet dat Patrick na uitchecken van de dynopas bevestigd dat de pas vroeger veel makkelijker was. Het is onstabiele rots en dus breken er nogal wat tussengreepjes en treetjes uit. Ik kan de dyno ook bij veel proberen niet 1 keer maken. toch zwaarder dan 8a? ik denk het wel. Hopelijk vinden we ooit een oplossing.
Vrijdag dan de hele dag voor Freyr met Paul. Op tijd erheen en perfecte omstandigheden aan het water. Op de pape heb ik nog genoeg routes niet gedaan, dus opwarmen in groenlandaes, verre haakafstanden na een harde instap. De handen merken de ruwe rots van gisteren. Dan doe ik le franciase; een dubbele lengte die er erg mooi uitziet, net naast de klassieker 'le pape'. Ik verslik me in het middenstuk en ga psychisch nogal kapot. Erg spannend en bibberig. Maar het einde maakt alle spanning waard. Luchtig en een mooie crux over het dakje. Maar ik moet wel even gaan liggen en bijkomen. Dan tijd voor Pauls project van vandaag, uitwerken van 'cocaine fingers' en ik wil weer eens naar 'god s(h) ave the queen' kijken. Het blijft toch een wensroute. Maar donderdag en die opwarmer van net heeft teveel van mijn rust gekost, dus ik durf/kan vandaag niet de moeilijke pas vanaf het tweede vaste setje te maken. Ik zeker daarna Paul in een mooi geklommen cocaine fingers en we hangen direct maar eens 1 van de mooiste lijnen van freyr in: 'lachez les fauve'. Het blijkt dat alle tickmarks daar van Monique zijn die de route donderdag al geklommen heeft. Ik verbaas mezelf door in toprope (ja je leest het goed: petje in toprope) dat ding te flashen! Volgende keer als ik meer rust tussen de oren heb, ga ik deze zeker nog eens voorklimmen, wat een beauty! Daarna maakt Paul de passen ook, en heeft misschien wel een nieuw project erbij.
Toch een mooie dag, jammer genoeg hebben we geen tijd meer voor een pint bij chamonix. dat doen we de volgende keer weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten