1996, nationaal team training weekend met Arnauld Petit in the house. Onder andere praat ik met Arnauld over mijn favoriete klimstijl en hij adviseert me naar Russan te gaan om de route pipeline te proberen, als ik toch zoveel van collonettes houd.
2007, het is eindelijk zover, ik ben in Russan! de eerste keer moeten we natuurlijk abseilen door het gat, en ik kom in een plek terecht die mijn overhangbloed laat stromen! Wat een vet dak hebben ze hier! ik vergeet even de collonettes en kijk hunkerend naar de vette stalactieten en grote gaten boven mij. Misschien iets om te proberen?
Eerst maar eens op zoek naar de bekende klassiekers hier. Bijna 300 routes, maar 90 % van de mensen is in Russan toch altijd in die ene sector te vinden. Begrijpelijk ook, bijna iedere route heeft een mooie lijn, collonnes genoeg en geen te korte boulderroutes zo te zien, maar ook geen 30/40 meter lange uithoudingsbeesten.
Opwarmen op de sector ernaast geeft al te kennen dat het hier nog altijd om best scherpe kalk gaat die de vingertopjes snel gevoelig kan maken. Het werken met de 'stenen slurfen' daarna was alweer lang geleden, maar voelt zo goed aan! de eerste dag gaat Macumba op de laatste moeilijke pas flash en na marc geniet ik van de 2e poging terwijl Raschel en Ingmar naast me in quatre de siècle bezig zijn. Ingmar tikt 'm dan snel in.
Na een rustdag (de eerste dag hadden we al in Collias geklommen) gaat Scoliose best goed en ook daar is het flow in de 2e poging. Direct daarna probeer ik dan na meer dan 10 jaar eindelijk pipeline. Ingmar was het al gelukt 2 dagen ervoor. Ik kom erg ver in de flash, en dan blijkt het toch om de laatste 2 passen te gaan. 22 passen in totaal, de laatste 10 passen best zwaar en dan na de collonettes een klein randje pakken en bijpakken en dan naar nog een slecht randje gaan en deze ook weer bijpakken om naar de grote eindbak te gaan (Ingmar had een andere oplossing). Uiteindelijk lukt het me om maar liefst 8 keer boven aan te komen en 4 keer die laatste rand te pakken, maar niet om bij te pakken om naar de eindbak te gaan. steeds ben ik zo oliedom om maar niet precies goed op de rand te meppen. Gewoon triest. Nou ja, weer iets om voor terug te komen, zullen we maar zeggen, en weer eens geleerd dat bij rotpunkt klimmen goed uitwerken best belangrijk is.
Na een weinig enerverend maar best grappig oud op nieuw feest, doe we nog een 3e klimdag en hier lukt het marc niet om maelstrom uit te klimmen.
Ik kan wel nog samarance flashen op erg goede aanwijzingen van Loek. Ingmar tikt wel nog maelstrom in, net als in die week russan pour sang en scoliose. Raschel deed op onze eerste rustdag weer een 8a (quatre de siecle) en nog een paar andere zware routes. Het weer was goed, t-shirt uit, maar om 16:45 was de zon weg en da's toch te vroeg. Katja en Laura en Stephan knokken in decadence. Laura laat op het laatst zien wat vechten is en rustig kunnen blijven terwijl je het moeilijk hebt in een route.
Vooral ook de moeite waard blijken veel 6e graads routes daar. Voor ieder wat wils in Russan.
De laatste klimdag zijn we nog in pont st nicolas. Een gebied dicht in de buurt daar. Goed te vinden en veel makkelijke en moeilijke routes naast elkaar. Alle moeilijke routes zijn gemodificeerd. Jammer maar er zitten toch mooie lijnen bij. ik zie na het opwarmen een lijn die niet in de topo staat, net naast een lijn die ik er erg goed vind uitzien: Plaintes murmurées. De onbekende route blijkt een mooie blokpas 7a te zijn op 1 brede colonne. Plaintes ernaast wordt door een onbekende ingehangen ik kan eens proberen voor de flash te gaan, zo moeilijk ziet dat er niet uit. Zou 8a moeten zijn. Ik stap in en bij de moeilijkste pas, een extreme kruis naar een collonette vanuit een ondergreep bi-doigt, glijd mijn hand weg uit die bi-doigt, jammer. De 2e poging is dan kat in het bakkie en ik denk eerder aan 7c, nog niet eens de zwaarste. Een mooie lijn maar ook een beetje een teleurstelling die overwaardering. Voor de rest van de dag lukt niets meer en kijk ik naar marc zijn flow die dag (2 ander 8a's moeten vallen). super.
vrijdag dan regen tot onze knieën (figuurlijk dan) en op tijd terug naar huis. we'll be back?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten