Gelukkig dat Paul nog zin had in een dagje klimmen. en dan ook nog naar Freyr. De dag ervoor heeft ie de technische 'fil a plomb' in peps gedaan waar het om complexe voet en hand volgordes gaat (en ondanks naar eigen zeggen: "een routegeheugen als een achterlijke zeester") Vandaag zou het werken worden in 'la sylvia'. Ik was er een jaar geleden al eens in wezen kijken, en het heeft wat die route. De condities zijn ook nog eens erg goed en na het uitwerken en een vergeefse poging, krijg ik dat gevoel waarvoor ik het toch allemaal doe: flow. De voetposities kloppen, ik heb dat mooie innerlijke ritme en geniet van de poging: soepeltjes! Direct erna ga ik in 'souvernir éternel' kijken. Na Geert Mercelissen gezien te hebben in de instap ga ik voor de flash, en dit lukt. Duidelijk makkelijker dan sylvia en (ik vind het) minstens zo mooi, ben ik toch langzaam aan het geloven dat ik wat voettechniek krijg en ook wat kleinere greepjes kan vasthouden.
Daarna sleept Paul mij naar de al legne als ie hoort dat ik 'vive le femmes' nog niet gedaan heb. In de avue maak ik een domme fout door direct in het begin een tussengreepje te overzien, die de harde kruispas doenbaar maakt. Dan doe ik de rest maar avue, en terecht een mooie route, met een pompige traverse en nog een lullig pasje op de plaat erna. Ik ga daarna nog als een mak lammetje in 'Nina hagen' op aandringen van ons aller zeester. Ook hier kom ik verbaasd door de plaat (waarom zeurt iedereen hier toch over de verre haakafstand? is mij niet opgevallen) en verknal de poging door daarna eigenwijs rechtdoor te willen klimmen, terwijl de mooie barst rechts gewoon bereikbaar is. Eigenlijk gewoon een goede flash (het was alweer 6 jaar geleden dat ik er eens in was gaan boulderen) maar gewoon dus niet. Nou ja, geen schande om nog ooit een keer in deze route te stappen als de condities weer goed zijn. Een mooie route en typisch Freyr.
Woensdag weer? de goede maanden zijn begonnen! (september-november)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten