Hardcore

Vrijdag naar Peps om af een paar zaken voor de Tarn door te spreken. Samen met Jos die er voor het eerst komt. Het is druk en er zijn nogal wat zware routes gevallen die dag. (Zie ook paul lahaye.)

Ik warm snel op door de setjes in mijn ongoing projectje te hangen. Instap op 37,2 en dan in het midden van de route de grot in naar de ketting van traction. Dit is een stevige 7b, maar dan zitten er sinds nog niet zo lang 3 haken verder door de boog van de grot naar de ketting boven jardin suspendu. Een beest van een route die in de makkelijkste variant al een 7c door een harde sequence na de piaz die je de adem weghaalt.
Ik ben al meedere keren in de laatste pas gevallen omdat mijn vingerkracht tekort schiet. ik kan het bijpakken en daarna de randjes (alles op heel slechte treedjes) niet meer houden en zak uit de rots als een gefrustreerde plumpudding.

Jos schrikt zich een hoedje van locale topropers op de plaat die ineens de hoek om komen zeilen en hij kan apollo niet goed meer klimmen. Ik doe weer een poging en het voelt nu fantastisch aan! Maar nee, nu ik het gevoel heb de randjes goed vast te kunnen houden schiet mijn linkervoet van de wrijvingstree. ik ben lang niet meer zo gefrustreerd naar huis gegaan. Wat een shit om na zo een lange lijn steeds bij de laatste pas eruit te kiepen. Naja, weer terug naar peps is geen schande.

Zaterdag voel ik het in mijn knoken en als we te laat in Ettringen aankomen gaan we direct naar de bierkelder waar Jos zijn zinnen zet op zwergentod. hier zal blijken dat 'de manier hoe' alles kan uitmaken. Na veel frustatie ziet Jos het licht en neemt een mooie 6c naar het feest.
Voor mij wordt het nog mooier, na een mooie 7a flash in de best harde 'finsteres herz' kan ik me helemaal kapotvechten in 'King's crack'. Een schijnbaar legendarische 7c die nog niet vele herhalingen heeft gezien en terecht. Wat een ding zeg. Overhangende spleetklimmen en brute passen die moeilijker aanvoelde dan 'der wald auf dem kopf'. Maar bij gebrek aan een beter uitdrukking: wat een abgefahrene tour!!!!

's avonds dan de geniale ettringen basaltparty met veel te veel basaltbier, gratis dubbele korn slammeren en een nieuwe Linda de Mol die de prijzen verdeelde!

Zondag heb ik heel rustig aangedaan. Uitrusten voor de Tarn volgende week.