Wat een weertje, wat een weertje. Dit is toch het meest geniale weer dat er is om te gaan klimmen. Zaterdag rond de middag direct naar de lessevallei en "tout en rondeur" proberen. Het loopt goed, alleen die instap 6c. Dat moet lekker lopen anders gaat de rest ook niet. Bij de 2e echte poging gaat het goed en ik fiets tot de rustpas voor de crux. Daar komt dan een kruisbeweging waar je met rechts een bidoigt haalt. Ik krijg de vingers er niet goed in (dikke worsten) en krijg de pas niet gemaakt. stom stom. Nou ja, een poging later loopt alles moeilijker maar kom ik toch goed bij de crux aan. Nu wel goed in de bidoigt en door tot het volgende setje. Die is zo slecht geplaatst dat je nergens goed klippen kan. Ik klip dus ook te vroeg waardoor ik de laatste zware pas voor de eenvoudige uitklim niet gemaakt krijg. Een andere klimmer die op dat moment aanwezig is, zegt ook dat veel klimmers het setje verlengen en dan met tape aan de rots plakken om te zorgen dat het setje meer naar rechts hangt, zodat wel enigszins goed te klippen valt. Nou ja, volgende keer maar weer. Ik zit er doorheen.
Op naar Freyr en op de jeunesse voor mijn vriendin een paar makkelijke routes inhangen, ze heeft me lang gezekerd zojuist in trou, ik kan rustig hetzelfde eens terugdoen. Het eten 's avonds in Chamonix is weer super.
Zondag naar Bomal. Voor mijn vriendin eerst naar secteur le croix. 9 routes met leuke bewegingen en nog erg ruwe rots. Ik amuseer me ook en we zijn toch een paar uur bezig. Nadat onze handen zo gevoelig geworden zijn dat klimmen niet zo leuk meer is, verkassen we en gaan een rots zoeken die we beide nog niet kennen. Het wordt roche de Corbeaux. Een mooi massief aan de ourthe, makkelijk te bereiken vanaf Durbuy.
In Durbuy is het heel druk met zondagtoeristen. Na wat rondvraag vinden we de richting waarheen we lopen moeten. Vanaf de markante rots in het dorp (l 'anticlinal) verder lopen langs de camping en links naar onder langs de ourthe verder. Na 1500 meter ligt daar in de mooie avondzon de rots. Hoog en gestructureerd. Ik krijg er weer zin in en ren direct de eerste route omhoog. Een mooie klim van 20+ meters. Nadat de vriendin ook knap geworsteld heeft met één van de rechtse vijfen, probeer ik snel nog alle 6'en te doen voor het donker wordt. Dit lukt door snel achter elkaar door te hakken. er zitten een paar echte plaatjes bij. Sucube maakt indruk en de meest linkse 6b+-kant is ook een goede afsluiter. In het donker gaan we weer naar huis en toch het gevoel niet alleen maar zware routes nét niet af te maken, maar vooral in de nazomerzon heerlijk klimmen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten